D66: praat direct met kinderen die zeggen thuis niet veilig te zijn

het probleem is dat je nu eerst bij de mogelijke dader moet aanbellen voor “toestemming”, en in die 72 uur kan er thuis nog van alles worden dichtgetimmerd of afgedreigd. de oplossing is prima: kind direct horen met strakke waarborgen (registratie, 2e professional erbij, heldere dossiervorming) én meteen de keten laten draaien, want zonder capaciteit bij Veilig Thuis/jeugdbescherming/politie is dit weer een wetswijziging met nul infrastructuur eronder.

Prima dat zo’n kind direct gehoord kan worden, maar zonder snelle doorzettingsmacht en plek/opvang is het weer een papieren fix: je hoort ze aan en zet ze daarna terug achter dezelfde voordeur, dat is gewoon slechte risk management. regel eerst de execution in de keten, anders creëer je alleen meer dossiers en nul veiligheid.

Ik zie het elke dag: een kind durft pas wat te zeggen als je ’m even alleen en rustig krijgt, en als pa/ma er eerst bij moet tekenen is het hele gesprek al kapot vóór je begint. Maar dan moet je óók meteen iets kunnen dóen als het fout zit, want “we hebben je gehoord” en dan weer naar huis sturen is gewoon wreed. En ja, met die eeuwige bezuinigingen is er straks weer wetgeving en nul mensen om het uit te voeren.

Ja jong, ouders die niks te verbergen hebben hoeven ook nie bang te zijn dat een kind even apart praat, maar ik zie D66 straks weer zo’n wet maken zonder dat de scholen en huisartsen fatsoenlijk weten wáár ze moeten bellen en wie er dan dezelfde dag op de stoep staat. En pak meteen die valse meldingen ook aan, want één rancuneuze ex of buurvrouw kan een gezin ook kapotmaken als ge geen rem erop zet.

dat een kind apart gesproken kan worden snap ik heel goed, soms is dat de enige manier dat er iets uitkomt. maar maak het alsjeblieft niet zo dat elke boze puber na een ruzie thuis meteen “onveilig” roept en je ouders al half veroordeeld zijn, er moet ook eerlijk hoor en wederhoor blijven, anders maak je van hulpverlening wantrouwen en dat breekt gezinnen net zo hard.

Dat kind binnen 72 uur apart kunnen spreken lijkt me gewoon logisch, want als de dader thuis zit ga je niet eerst om een handtekening vragen. Echter ik mis in dit soort plannen altijd het stuk ná het gesprek: wie beslist dezelfde dag nog over veiligheid, opvang en school/pleeggezin, en wie betaalt dat zonder wekenlange indicatie-circus. En daarentegen moet je óók borgen dat het gesprek echt kindvriendelijk is (niet op het bureau tussen twee agenten), anders krijg je óf dichtklappen óf een verhaal dat vooral is wat het kind denkt dat volwassenen willen horen.

Tsja, wet of geen wet: als zo’n kind eindelijk praat en jeugdzorg staat daarna op “we nemen het mee in het systeem”, dan heb je dus nog steeds niks. Maak er dan meteen spoedmacht van met één telefoonnummer dat ook ’s avonds opneemt, anders is het weer een Haagse folder terwijl het thuis gewoon doorgaat.

72 uur klinkt stoer, maar even rekenen: melding op vrijdagmiddag, weekend ertussen, beetje “drukte” bij Veilig Thuis en je zit zo op dinsdag… dat is dus geen 3 dagen maar 4-5 in het echt. En als je zonder ouders praat moet je ook keihard vastleggen hoe je voorkomt dat je met suggestieve vragen een verhaal “bouwt”, want één slecht gesprek en de cijfers kloppen niet meer en dan is iedereen weer verbaasd dat het in de rechtszaal klapt. D66 doet alsof een wetswijziging een stopwatch is, maar het is vooral een mensentekort met een nieuw label erop.

72 uur “mogen praten” is leuk, maar als je daarna nog steeds vastzit aan AVG-gedoe en verkokerde systemen waar school, huisarts, wijkteam en Veilig Thuis elkaar niet eens mogen/kunnen informeren, dan blijf je blind vliegen. De echte winst zit in één dossier/één regie en snelle gegevensdeling met duidelijke wettelijke grondslag, anders wordt het weer: kind vertelt iets, verdwijnt in drie registraties en niemand durft door te pakken. En ja, ouders hebben rechten, maar bij een acute onveiligheidsmelding hoort het belang van het kind gewoon zwaarder te wegen, proportionaliteit prima maar niet als excuus voor inertie.

tuurlijk moeten kinderen zónder ouderlijke toestemming kunnen praten, dat is basic safety — maar als je daarna nog steeds “geen plek” hebt omdat alles kapotbezuinigd is en opvang geprivatiseerd/uitbesteed, dan is dit weer een Haagse PR-fix. en dat gejank over “valse meldingen” altijd: ja laten we vooral de drempel hoger maken voor kids die al bang zijn, oh ja want het comfort van ouders weegt blijkbaar zwaarder dan een kind dat klappen krijgt.

nee maar echt, als een kind eindelijk iets zegt moet je ’m ook serieus nemen zonder dat er meteen een heel familie-tribunaal ontstaat, maar ik hoop zó dat ze ook regelen dat school/huisarts niet uit angst voor “gedoe” gaan overreageren en elk verdrietig kind meteen in een traject duwen. En kunnen we alsjeblieft zorgen dat die kids daarna niet in limbo hangen omdat “privacy” betekent dat niemand ze nog wat terugkoppelt… dat lijkt me ook superonveilig.

ja en vergeet ff niet: zo’n kind zegt dat niet voor de lol, maar als je ’m daarna weer in dezelfde auto met pa/ma terug laat rijden ben je ’m de volgende keer kwijt… ik had laatst een moeder in de stoel die zei dat haar dochter op school wél durfde te fluisteren maar thuis “niks meer”, omdat ze bang was dat iedereen het meteen doorbelt.