Competitiestart eindigt in nederlagen voor Barendrecht en Poortugaal

Tsja, eerste wedstrijd en meteen paniek in de kantine, hoort er gewoon bij. Op de rivier zeg ik ook niet na één tegenstroom “we gaan zinken”, volgende pot weer gewoon werken en die nul wegpoetsen.

Eerste speelronde zegt bijna niks, behalve wie z’n voorbereiding als “we zien wel” heeft gedraaid. simpel: als je in augustus nog bezig bent met fit worden en automatismen zoeken, dan speel je in september al achter de feiten aan en ga je punten “later wel pakken” (spoiler: die komen nooit terug). En ja, kantinepaniek is traditie, maar op het veld win je met condition + organisatie, niet met goeie verhalen na afloop.

eerste pot verliezen is vervelend maar je ziet ook vaak dat die selecties half uit elkaar liggen door vakanties, blessures en gasten die net van club wisselen, dan speel je gewoon met een puzzel die nog niet af is. en in die klasse beslist één domme standaardsituatie of een pingel al snel alles, dus liever nu die tik dan in oktober als je achter de feiten aan moet jagen.

augustusvoetbal is altijd hetzelfde: helft van de selectie nog in kroatië, de andere helft speelt met nieuwe schoenen “die nog ingelopen moeten worden”, en de trainer doet alsof het tactiek is. laten we eerlijk zijn, die competitiestart is vooral een realitycheck wie z’n conditie in de zomer op de bar heeft getraind zeg maar.

augustus is ook gewoon de maand van kaarten en domme overtredingen omdat iedereen nog “even scherp” wil zijn. dan sta je na 20 minuten met geel op zak, ga je anders duels in en weg wedstrijdplan, en ja hoor: 0-2 uit een standaardding en iedereen roept dat het aan de trainer ligt. Verrast me niks.