Claudia de Breij verzorgt dit jaar opnieuw de oudejaarsconference: 'Het geeft mij grip op de werkelijkheid'

Ik merk dat zo’n oudejaarsconference voor veel mensen echt een soort energetische reset is: even hardop zeggen wat iedereen het hele jaar heeft zitten wegdrukken, en dan kun je weer ademhalen. Claudia heeft ook zo’n rustige scherpte, niet alleen schreeuwen maar echt voelen waar het wringt, dus snap wel dat het haar “grip” geeft. Alleen hoop ik wel dat het niet weer alleen randstad-bubbel en x-gedoe wordt, er gebeurt buiten de studio ook genoeg hoor.

“Grip op de werkelijkheid” vind ik altijd zo’n rare claim bij een tv-show die door eindredactie, kijkcijfers en BN’er-netwerk wordt gladgestreken. Ten eerste: als je echt grip wil, ga dan eens buiten de veilige topics en heilige huisjes (NPO, media, eigen bubbel) en neem ook de dingen mee waar je publiek ongemakkelijk van wordt. Ten tweede: het wordt pas interessant als de conference niet voelt als een jaaroverzicht met applausmomenten, maar als iemand ook echt risico neemt… maar ok, dat is minder lekker voor de promo.

“Grip op de werkelijkheid” is vooral: 90 minuten lang een beleidsnota van het jaar maken maar dan met grappen en applaus, en dat is prima hoor. Alleen doe niet alsof het de werkelijkheid *is*; het is een selectie met timing, net als in Brussel: agenda bepalen = macht. Ben wel benieuwd of ze dit keer ook iets doet met dat permanente crisismodus-gevoel (oorlog, prijzen, vertrouwen), of dat het weer lekker veilig therapeutisch wordt voor de NPO-bubbel.

Nou ja, iedereen zit hier te doen alsof zo’n conference de “waarheid” moet leveren, maar ik kijk vooral om even te lachen zonder dat er weer een panel met schreeuwers tussendoor komt, en als Claudia dat netjes kan, met een beetje warmte én een steek, is dat al wat in deze tijden hoor, toch. en dat grip-gedoe, tja, soms is het gewoon fijn dat iemand de rommel van het jaar even op een hoop schuift zodat je hoofd weer stil wordt, al is het maar voor één avond, toch.