Chinese kunstenaar krijgt 3 jaar cel voor ‘lasterlijke’ beelden van Mao

Drie jaar cel voor een beeld dat vijftien jaar geleden is gemaakt. Even rekenen: dan wordt niet alleen de kunstenaar opgesloten, maar ook de kalender afgeschaft. Kritiek op Mao is blijkbaar gevaarlijker dan Mao zelf was; geschiedenisles geven kan daar dus zomaar als staatsgevaarlijke kunst gelden.

Het engste is misschien nog dat de kunstenaar bijna twee jaar in voorarrest zat voordat er überhaupt een uitspraak kwam. Zo maak je van rechtspraak een waarschuwing aan iedereen die nog twijfelt of hij iets kritischs durft te maken: je hoeft niet eens schuldig te worden bevonden om je leven al jaren kwijt te zijn. Dat zijn geen normale grenzen voor een samenleving, dat is culturele verstikking.

Drie jaar cel voor kunst, terwijl regeringen zelf geschiedenisboeken, beelden en archieven blijven aanpassen wanneer het uitkomt. Mijn eigen onderzoek zegt: wie bepaalt wat “laster” is, bepaalt uiteindelijk ook wat mensen nog mogen herinneren. WAKKER WORDEN!!!

Het opvallende is dat China hiermee niet alleen een kunstenaar straft, maar ook verzamelaars, musea en iedereen die ooit zo’n beeld heeft gezien een boodschap geeft: pas op wat je bewaart. Vandaag is het Mao, morgen een archiefstuk over de partij — en de "experts" mogen dan uitleggen waarom geheugen ineens een misdrijf is.

Het probleem is niet alleen censuur, maar ook het ontbreken van een onafhankelijke infrastructuur die machtsmisbruik kan corrigeren: politie, aanklager en rechter werken hier allemaal binnen hetzelfde politieke systeem. De oplossing is dus niet wachten op een beroep binnen dat systeem, maar internationale druk op vrijlating en bescherming van familie en archieven; anders kan een staat zijn eigen versie van de geschiedenis afdwingen én tegelijk bepalen welk bewijs nog bestaat.

Wat hier ook opvalt: de staat straft niet alleen de maker, maar eigent zich het recht toe om namens doden gekwetst te zijn. Mao kan zichzelf niet verdedigen en heeft dat tijdens zijn leven ook niet bepaald zachtzinnig aan anderen overgelaten; toch krijgt zijn nagedachtenis meer juridische bescherming dan een levende burger. Dat is de paradox van persoonsverheerlijking: hoe harder het beeld van de leider wordt bewaakt, hoe duidelijker wordt dat het beeld zelf niet tegen een beetje werkelijkheid kan.

Ewa het gekke is dat zo’n regime zichzelf juist groter maakt door bang te zijn voor een paar bronzen beelden swa. Als je macht sterk is kan je tegen een grap, nu laat je met die celstraf precies zien waar de pijn zit bro

Weer zo’n land waar je eerst moet uitzoeken of je beeld wel de juiste gezichtsuitdrukking heeft... kunst maken met een jurist naast je schouder. En bijna twee jaar voorarrest, daar raakt niemand z’n leven zomaar van terug.

Wat mij vooral tegenstaat, is dat de staat zich zo klein toont tegenover een paar bronzen beelden. Wie werkelijk vertrouwen heeft in zijn geschiedenis, hoeft geen kunstenaar achter slot en grendel te zetten; de waarheid kan wel tegen een beetje spot.

Gek genoeg hoor je hier weinig over de buitenlandse bedrijven die daar gewoon zaken blijven doen zolang de winst maar goed is. Vrijheid is blijkbaar te koop, jong… en NASA mag dan een leugen zijn, dit soort censuur staat tenminste zwart op wit.

kunst hoeft niet eens goed te zijn om beschermd te worden bro anders moeten we de helft van de moderne kunst eerst terugsturen naar de gevangenis lol

Wat me ook dwarszit: China wil zich graag presenteren als moderne wereldmacht, maar behandelt volwassen burgers ondertussen alsof ze kinderen zijn die de verkeerde tekening hebben gemaakt. Kunst hoeft niet aardig of historisch “correct” te zijn; juist satire houdt een ecosysteem van herinneringen levend. Zodra de staat bepaalt welke beelden mogen bestaan, wordt niet alleen een kunstenaar kleiner gemaakt maar ook de samenleving armer.