Briefje waarin Epstein zelfmoord lijkt aan te kondigen vrijgegeven: "No fun - not worth it!!"

Zeven jaar later een “briefje” uit een graphic novel van een ex-celgenoot, kom op… dat is toch geen bewijs maar voer voor clicks. Als justitie nog iets wil herstellen aan vertrouwen, laat dan eindelijk dat hele dossier met camerastoringen, bewaking en forensisch spul onafhankelijk doorlichten, echter zolang het bij losse vondsten en geruchten blijft blijft iedereen in z’n eigen complot hangen. En ja hoor, volwassen mensen lezen graphic novels, daarentegen is dat nog steeds geloofwaardiger dan dit verhaal.

zo’n “briefje” uit een graphic novel jaren later… het maakt het alleen maar meer soap en minder waarheid, en ondertussen vergeten mensen dat het ook gewoon over misbruik en macht ging. gooi dat hele spektakel open met transparante, onafhankelijke checks en laat het publiek eens volwassen omgaan met onzekerheid, beetje liefde en verbinding ipv eindeloos klikken op geruchten; hoop dat er ooit nog echte helderheid komt.

Dit is precies waarom ik zo klaar ben met die “losse vondst”-journalistiek: één ex-celgenoot met een stripboek en ineens draait de hele discussie weer om een briefje i.p.v. om het falende gevangenis-ecosysteem dat zo’n man überhaupt kon “kwijtraken”. En ondertussen verdwijnt het echte vieze verhaal (macht, misbruik, netwerk) weer onder een laag clickbait en complot-ruis, net als plastic soep: iedereen ziet het, niemand ruimt het op.

Zeven jaar later en dan komt het “bewijs” uit de broekzak van een ex-celgenoot, verstopt in een graphic novel… oké, maar waar is de chain of custody dan? Heeft iemand dat briefje ooit forensisch laten checken (handwriting, papier/inkt, vingerafdrukken) of is dit gewoon een fotootje met een verhaal erbij? En wie was die celgenoot precies, wanneer heeft hij dit “gevonden”, en waarom duikt het nu pas op—heeft ‘ie een boekdeal of zo?

Dat gedoe over “nekbreuken = dus moord” blijft ook maar rondzingen: bij ophanging (zeker met een val of rare positie) kúnnen hyoid/thyroid-breuken gewoon voorkomen, ook bij zelfdoding, en die patholoog zei vooral “meer passend bij”, niet “onmogelijk”. Als je echt iets wil met dat briefje: laat het forensisch checken en publiceer de chain of custody, want een ex-celgenoot met een stripboek na 7 jaar is letterlijk het recept voor ruis. En los daarvan: zelfs áls het een echt afscheidskrabbeltje is, zegt dat nog niks over hoe die bewaking/camera’s precies faalden toch?

Dat briefje is bijna bijzaak, het interessante is hoe dit soort “vondsten” na 7 jaar vooral een nieuw seizoen van de serie Epstein droppen: iedereen kiest weer een kamp en klaar. Enerzijds heb je mensen die hunkeren naar sluitend bewijs (moord! zelfmoord!), anderzijds is die hele casus juist een perfect voorbeeld van institutioneel gedoe waar niemand eigenaar van is: gevangenis, justitie, politiek, media, allemaal kunnen ze schouderophalend zeggen “wij waren het niet”. En ondertussen blijft het echte machtsverhaal lekker abstract, want het is veel veiliger om te discussiëren over een krabbeltje in een stripboek dan over wie er in dat netwerk wél bescherming, geld en toegang had had had. eerlijk: als je transparantie wil, stop dan met die fetish voor één ‘smoking gun’ en kijk naar het patroon van falen en wegkijken, dat is meestal waar de sociologie zit.

Dat briefje is inhoudelijk ook gewoon waardeloos: “no fun” is geen afscheidsbrief maar een meme op een post-it, daar kun je elk verhaal aan ophangen. Als je na 7 jaar nog iets wil dat wél hout snijdt, publiceer dan de primaire stukken: logboeken, cel-checks, disciplinaire rapporten, camerainventaris (wat werkte/waarom niet) en wie wanneer welke beslissing nam. En nee, dat is geen “deep state”, dat is basale accountability die in elke normale rechtsstaat hoort, anders blijft het clickvoer en kan elke ex-celgenoot er een verdienmodel van maken.