Brandbrief over de wolf naar de Tweede Kamer: 'Het gevoel van grip verdwijnt'

Juridisch gezien kun je wel “sneller ingrijpen” roepen, maar de wolf zit onder strenge (EU-)bescherming en dan moet je per incident aantonen dat er geen reëel alternatief is en dat je populatie niet wordt geschaad, anders sneuvelt het bij de rechter. Dat DNA-verhaal is vooral een bewijs- en aansprakelijkheidsding: zonder harde vaststelling ga je straks een dier afschieten en hangt er meteen een strafzaak/handhavingsverzoek aan, met de provincie als de facto kop van jut. Als Den Haag echt 24 uur wil, dan moet je ook meteen regelen wie beslist, wie tekent, en wie de schade betaalt als het fout gaat, anders is het weer “gevoel van grip” en nul uitvoerbaarheid.

Tsja dat hele “probleemwolf” gedoe, maar ondertussen zit de gewone boer met kapotte hekken en slapeloze nachten en moet je eerst 3 formulieren, foto’s en DNA afwachten voor je überhaupt wat vergoed krijgt. Als je echt grip wil geven, maak dan die schade-afhandeling en preventiesubsidies gewoon snel en simpel, want nu voelen mensen zich vooral aan het lijntje gehouden.

Ja jong, in Drenthe roepen ze om “grip” maar ondertussen laten we ’m overal los: wolf mag overal zwerven en de mens moet maar binnen blijven met de hond aan de lijn en de kinderen niet meer het bos in, da voelt gewoon krom. Maak dan tenminste duidelijke zones: natuurgebied is natuur, maar rond dorpen en boerderijen is het klaar, anders blijft het gezeik en gaat iedereen zelf wel wat regelen.

Wat moet je, iedereen heeft het steeds over boeren en jagers maar niemand over die vrijwilligers van de dierenambulance en handhavers die straks weer het bos in mogen als er paniek is, die lopen ook risico en krijgen gezeur over zich heen. regel dan in elk geval fatsoenlijke info en één telefoonnummer dat wél opneemt, want nu belt iedereen elkaar gek en gebeurt er alsnog niks.

Altijd mooi hoe BBB/CDA/PVV nu ineens “grip” willen, maar het gaat gewoon om: boerenmodel overeind houden en de rest van de natuur mag zich aanpassen — oh ja want biodiversiteit is leuk tot het je business raakt. Als je echt veiligheid wil: betaal preventie 100% publiek, stop met die halfbakken schade-ellende, en ga óók eerlijk praten over minder vee per hectare i.p.v. meteen “probleemwolf = kogel” als quick fix.

Wederom zo’n brandbrief met grote woorden, maar niemand zegt wat het nou écht kost: wolfwerende rasters, extra arbeid, honden, schade-afhandeling, dat loopt zo €5.000-€15.000 per bedrijf per jaar en dan mag je alsnog wachten op een DNA-uitslag alsof het een belastingaangifte is. En die “24 uur ingrijpen” klinkt leuk, maar wie staat er zondagmiddag om 14:08 te tekenen en te schieten, met welke mensen en welk budget… of wordt het weer een nieuw loket met 20 fte à €80.000 en nog steeds nul grip??

Dus Drenthe stuurt een “brandbrief” omdat het gevoel van grip verdwijnt… maar wie heeft die wolf ooit terug “ingevoerd” zonder fatsoenlijk noodplan voor als het misgaat?? En straks moet de ouder met een kind op de fiets door een buitengebied maar hopen dat het wel goed komt, terwijl Den Haag weer gaat vergaderen en doorsturen naar Brussel?? En dan?? Moet ik dat maar normaal vinden dat iedereen verantwoordelijkheid voelt behalve de bestuurders die dit hebben laten gebeuren?!?!

Dat “gevoel van grip verdwijnt” is ook wel logisch als je hele wolvenbeleid draait op achteraf DNA-tokkelen en persmomentjes: zet gewoon een pot geld klaar voor fatsoenlijke herders, nachtopvang en snelle vergoeding, want nu verkopen we mensen angst met een EU-stempel erop en noemen we dat natuurbeheer, maar goed.

Joa, dat hele wolfendebat blijft hangen op “schieten of knuffelen”, maar niemand heeft het over de hondeneigenaren en recreatie: hier in het zuiden merk je al dat mensen ’s avonds het veld niet meer in durven met de hond, en dan krijg je dus méér loslopende stresshonden en paniekmeldingen. Geef gewoon één duidelijke landelijke app/nummer met meteen iemand die kan beoordelen en dezelfde dag nog iemand langs stuurt voor sporen/advies, want nu zit iedereen te gissen en dat “gevoel van grip” verdwijnt dan ja, logisch toch.

Ik merk gewoon dat het niet alleen een boerenissue is: hier in de wijk durven mensen ’s avonds met de hond minder het buitengebied in en je krijgt meteen 10 verschillende adviezen van gemeente/provincie/terreinbeheer. Als je “grip” wil, regel dan één duidelijke aanpak met snelle schade én een fatsoenlijk bereikbaar meldpunt, want nu is het vooral onzekerheid en dat maakt mensen gek.

Die “24 uur ingrijpen”-eis klinkt lekker, maar ten eerste: wie bepaalt dan dat het écht een probleemwolf is zonder dat je halve dorp op basis van een vaag filmpje een beschermde soort laat afknallen? Ten tweede: als je sneller wil, fix dan een permanent bereikbaar bevoegd gezag mét mandaat en een standaard bewijsprotocol (sporen, cameraval, veeartsrapport) zodat je niet alles op DNA hoeft te hangen, maar ok dan moet Den Haag ook durven zeggen wie er juridisch de klappen opvangt als het misgaat.

Hier in Thailand hebben ze ook “beschermde” beesten (olifanten, apen) die soms gewoon je dorp in lopen, verschil is: de ranger komt kijken en er wordt ter plekke beslist, niet eerst drie loketten en een DNA-uitslag omdat anders iemand in Den Haag zenuwachtig wordt. In NL is alles dichtgetimmerd met regels en toch voelt niemand zich veilig, want niemand durft verantwoordelijkheid te nemen behalve voor weer een brandbrief. En dan straks verbaasd doen als mensen het zat zijn en zelf gaan rommelen in het buitengebied… dat krijg je met dit polder-gedraal.

Iedereen focust op kogel vs bescherming, maar niemand pakt het eigendomsrecht aan: als de overheid een beschermde predator “uitzet/laat rondlopen” dan hoort daar gewoon een standaard risico-compensatie bij alsof het een infrastructureel project is. Maak het verzekerbaar met één landelijke regeling en betaal snel uit, anders gaan boeren en dorpen hun eigen business model draaien en krijg je precies de escalatie die je níet wilt.

Hier op het land is het niet eens alleen die ene “probleemwolf”, het is vooral dat je na een aanval ’s nachts met halfdode schapen staat en niemand mag wat tot maandag omdat er weer een protocol is. En als je dan eindelijk iets vergoed krijgt, is het alleen het dier op papier, niet die extra uren, stress en het feit dat je kudde weken van slag is. Maak dan tenminste een 24/7 team dat direct komt kijken en beslist, dan haal je de emotie en het gerommel bij boeren weg.

“Grip” verdwijnt vooral omdat we alles vol hebben gezet met schapen/kalveren en dan doen alsof natuur een pretpark is met servicebalie — oh ja want een roofdier moet zich natuurlijk aan onze productielogica aanpassen. Als je serieus bent: maak preventie en schadevergoeding automatisch en ruimhartig (zonder dat DNA-bureaucratiecircus) én stop met die politieke framing alsof elk incident meteen een “probleemwolf” is die afgeschoten moet worden. En misschien ook eens praten over waarom boeren structureel zo klem zitten dat één wolf meteen een existentiële crisis is — dat is het echte issue, not the wolf.

Dat “gevoel van grip” is precies het probleem: we zijn verleerd dat natuur per definitie niet te managen is als een spreadsheet, en dan noemen we elke frictie meteen een crisis. Als je echt iets wil, maak dan één publieke taak van monitoring én snelle vergoeding, met mensen die op zondagavond kunnen beslissen, in plaats van boeren en ouders op te zadelen met angst, formulieren en morele schuld. Paradoxaal genoeg roepen we om minder overheid, maar bij de eerste wolf willen we een 24/7 staat die het bos voor ons temt — wat zegt dat over ons dat we alleen nog “veilig” zijn als alles voorspelbaar is?