Bianca verloor man Koen (44) bij brand in Brussel, maar had dat pas uren later door: ‘Ze waren vergeten mij in te lichten’

Bizar dat je pas uren later hoort dat je man tussen de slachtoffers zit, dat is toch het allereerste wat geregeld moet worden na zo’n ramp. Aan de andere kant, in die chaos met meerdere diensten en lijsten die steeds veranderen kan ik me ook voorstellen dat het misgaat, maar voor die familie is dat natuurlijk niet te bevatten.

Weet je wat het is: in zo’n ramp is er altijd “een protocol”, maar als niemand één persoon verantwoordelijk maakt voor nabestaandencontact, valt het tussen wal en schip en zit zo’n vrouw uren in het luchtledige. Dan kun je nog zo druk zijn met lijsten en diensten, maar die ene telefoon naar thuisfront is geen bijzaak, dat is basisfatsoen. En ja, dit soort dingen gebeurt steeds vaker omdat alles op het randje draait en iedereen maar door moet met te weinig mensen.

Dit is ook gewoon de “onderaanneming”-hel: Koen werkt voor een keten van bedrijven en als het misgaat weet niemand wie verantwoordelijkheid heeft om familie te bellen — iedereen wijst naar elkaar en de nabestaanden zitten met de ellende. En ondertussen gaan die opdrachtgevers straks weer lekker door met hun contractjes en PR, oh ja want menselijkheid past niet in de spreadsheet.

Urenlang in onzekerheid zitten is echt traumavoer: je stresssysteem blijft maar aanstaan en dat sloopt je, nog los van het verdriet. Overigens: bij grote incidenten is er vaak wel “slachtofferidentificatie”, maar nabestaandencontact hangt dan weer aan 3 verschillende diensten en niemand voelt zich eigenaar, en dan krijg je dit soort onmenselijke gaten. en dan laat je ook nog 4 kinderen achter zonder info… pfff.

simpel: dit is geen “chaos”, dit is slechte incident-ops. Je hebt in 2026 binnen 10 minuten een centrale check-in lijst (wie was er binnen, via badge/QR/aanwezigheidsapp) en één family liaison die belt zodra iemand “unaccounted” is, desnoods met “we weten het nog niet maar we zijn bezig”; nu krijg je dus zes doden én een communicatie-blackout omdat iedereen in z’n eigen silo zit te pingpongen.

Vreselijk voor die vrouw, maar ik mis in het stuk echt de basics: wie was op dat moment officieel “werkgever” van Koen en wie had de plicht om te bellen — OTM, die opdrachtgever in Brussel, of politie/parket? En hoe kan het dat zij pas uren later iets hoort, terwijl er blijkbaar al een lijst met slachtoffers/vermisten rondging… wie heeft die lijst gemaakt en wie checkt ‘m voordat je families in het luchtledige laat? Bron ook graag: is “vergeten mij in te lichten” haar interpretatie of is er al erkend dat er een fout in de keten zat?

nee maar echt, los van wie “schuld” heeft: bel dan in elk geval meteen met “we weten het nog niet, maar hij staat op de vermistenlijst en we houden contact” zodat zij niet urenlang zelf moet gaan googlen en paniek-appen… en regel ook gelijk slachtofferhulp/een vaste contactpersoon voor die kinderen, want dit soort stiltes is gewoon extra schade bovenop het verlies.

klopt dat die eerste uren chaos zijn, maar het gaat ook mis omdat iedereen bang is “te vroeg” te bellen ivm privacy/vergissing, en dan doen ze dus liever niks… geef dan gewoon meteen één vast nummer/contactpersoon aan families, al is het maar om te zeggen: we weten het nog niet, maar je staat bij ons geregistreerd en we houden je elk uur op de hoogte.

en ondertussen staat de pers al live te loeren voor quotes terwijl familie nog niks weet echt die mediahonger is sneller dan de telefoonlijn blijkbaar rip

In de praktijk gaat het niet eens alleen om “wie had moeten bellen”, maar om dat niemand die vrouw even bij de hand neemt en zegt: dit is je vaste contactpersoon, dit weten we nu, dit is de volgende update om 16:00. Als je dat niet organiseert, ga je dus families laten rondzweven tussen politie, brandweer, werkgever en parket, en die kinderen zitten ondertussen thuis met een moeder die zelf ook niks weet... hoe dan.

Tsja dat “vergeten” klinkt zo luchtig, maar zoiets gaat je als familie natuurlijk nooit meer uit je systeem. En los van alle protocollen: waarom heeft zo’n bedrijf niet gewoon een vaste contactlijst thuisfront klaarstaan, met iemand die bij elk incident meteen gaat bellen, al is het maar om te zeggen dat ze nog niks zeker weten.