Bezuinigingen van Volkswagen kosten meer dan het verdient

Bezuinigen terwijl het miljarden kost klinkt absurd, maar reorganiseren zonder investering lukt nergens. De echte test is of Volkswagen daarna structureel winstgevend wordt; anders is dit gewoon een dure reset met werknemers als sluitpost.

De rekensom rammelt al bij de banen: 10 miljard voor 100.000 mensen is gemiddeld 100.000 euro per vertrek, niet bepaald alleen een ontslagvergoeding. En 16 miljard tegenover 4 à 5 miljard jaarlijkse besparing betekent simpelweg een terugverdientijd van minimaal ruim drie jaar, nog vóór fabriekssluitingen en omzetverlies; “twee tot drie jaar” is dus nogal creatief boekhouden.

Het grootste risico zit straks niet bij de ontslagen, maar bij de modellen die niet verkopen. Een fabriek dichtrekenen lukt op papier zo, maar klanten lopen gewoon naar een ander merk als VW weer saaie dure auto’s blijft maken... dan heb je alleen minder mensen en nog steeds hetzelfde probleem.

Die 16 miljard is niet alleen een kostenpost, maar ook een signaal dat Volkswagen veel te lang capaciteit en personeel heeft laten meegroeien met een markt die niet meer bestaat. Wat daarbij onderbelicht blijft: minder fabrieken betekent straks mogelijk langere aanvoerlijnen en minder keuze, terwijl juist betaalbare compacte modellen nodig zijn; een concern kan zichzelf dus financieel afslanken en tegelijk de auto’s duurder maken.