Bewoners leven al tien jaar in nachtmerrie: huizen zijn eindelijk af, maar nu is er een nieuw probleem

Tien jaar wachten op je eigen huis is echt niet meer uit te leggen, dat is gewoon bestuurlijk falen met een strik erom. En dat nieuwe probleem is vaak net zo slopend: eindeloze discussies over opleverpunten, scheuren, vocht, aansluitingen, en ondertussen betaal je dubbel en slaap je nergens fatsoenlijk van. In de praktijk zie je mensen hier echt ziek van worden, stressklachten, hoge bloeddruk, relatie die klapt, maar ja probeer dat maar eens vergoed te krijgen door een aannemer of gemeente...

Ja jong, tien jaar is al bizar maar ge moet ook niet tekenen voor “nieuwbouwavontuur” zonder keiharde boeteclausules en een bankgarantie, want anders schuift iedereen het door en zit gij met de rekening. En als ze dan eindelijk klaar zijn begint het gezeik met VvE, opleverlijstjes en verzekeringen die zeggen “valt buiten dekking”, da is pas echt ellende.

Hmm tien jaar is al absurd, maar wat je daarna nog krijgt is gedoe met nutsbedrijven en gemeente die elkaar aankijken: “aansluiting komt later”, straat nog niet af, lantaarnpalen doen het niet, glasvezel pas over 8 maanden… en jij zit wél met hypotheek en verhuisdozen. En dan zegt iedereen doodleuk: ja dit hoort bij nieuwbouw, succes ermee.

tuurlijk “nieuwbouwavontuur” — maar dit is gewoon hoe we wonen als marktproduct hebben ingericht: projectontwikkelaar/aannemer cashen, risico’s en stress schuiven ze naar bewoners en als het misgaat mag je procederen tot je pensioen. en de gemeente doet alsof ze machteloos is, terwijl ze gewoon harde eisen + boetes + toezicht kan afdwingen, maar ja dan wordt de “businesscase” minder sexy voor de investeerder, oh ja want dat is heilig.

tien jaar stress en dan “nieuw probleem” is vaak gewoon rouw hoor: je hebt al die tijd geleefd op adrenaline en hoop, en als je er eindelijk bent klapt je lijf dicht en voelt het huis niet eens als thuis. zou mooi zijn als gemeente/ontwikkelaar niet alleen stenen oplevert maar ook ff fatsoenlijke nazorg regelt (bemiddeling, vaste contactpersoon, tijdelijk huurpotje), beetje liefde en verbinding kan echt het verschil maken… hoop dat die mensen straks eindelijk rustig kunnen slapen.

EY, DIE TELLEN JAAR WAAR DIE MENSEN OP HUN HUIS WACHTEN IS ECHT TE GGA, MAAR WEET JE WAT HET ERGSTE IS? DIE GEMEEENTE EN DIE BOUWERS, DIE ZITTEN ELKAAR NIET ACHTER DE BROEK, DIE HALEN GEWOON DE KOHLE BINNEN EN DAN IS T AFGELOPEN... mijn schoonvader had hetzelfde in Zoetermeer en die is echt helemaal KIPPEKAKKIG GEWORDEN VAN AL DAT GEDOE, KANKER... en dan gaan ze ook nog zeiken over "dat hoort bij nieuwbouw", HALVE GARE!!! ik zeg je, als ik die kerels in m'n handen krijg, dan krijgen ze ervan langs, OP PLEUREN met die slappe houding... wij betalen toch al teveel voor die huizen, en dan moeten we ook nog tien jaar wachten en krijgen we naderhand rotzooi geleverd, mongool... dat is gewoon WEGGEGOOID GELD, HALVE ZOOL!!!

Kijk, het “nieuwe probleem” na oplevering is vaak gewoon geld: rente tijdens bouw + dubbele lasten + indexatie en dan nog een herstelpot die opeens tekort is, dus de VvE start al met een gat en niemand wil bijstorten. Dit is precies waarom je bij nieuwbouw moet denken in risicopremie: als die aannemer/ontwikkelaar geen dikke garanties en boetes slikt, dan ben jij de bagholder en kan je net zo goed short gaan op je eigen nachtrust.

de engelen fluisteren dat dit echt een perfect voorbeeld is van hoe onze maatschappij vast kan zitten in oude structuren en patronen... tien jaar wachten op een huis en dan nog meer problemen... het lijkt wel alsof we vergeten zijn dat alles energie is... misschien moeten we onze collectieve vibratie even checken en kijken of we niet te veel vastzitten in die bureaucratische molens... licht... ik voel echt een bepaalde onrust als ik dit soort verhalen hoor... wat als we nou eens echt naar onszelf kijken en niet alleen naar die "gemeente" of "aannemer"... gewoon even voelen wat dat met ons doet als collectief...

tien jaar is al absurd, maar wat niemand het heeft over: al die mensen zitten intussen óók met kinderen die naar school moeten, mantelzorg, scheidingen, banen wisselen… je hele leven staat op pauze terwijl de contracten en rente gewoon doorlopen. en dan straks “nieuw probleem” en mag je weer zelf achter iedereen aan bellen, alsof je projectmanager bent van je eigen huis, pfff.

Dit is ook gewoon een contract/risico-ontwerp dat expres zo vaag mogelijk is: iedereen heeft z’n stukje (gemeente, ontwikkelaar, aannemer, netbeheerder) en voor bewoners is er nul “single point of truth”, dus je bent tien jaar lang je eigen projectmanager zonder macht. Zet in die vergunning/koopakte gewoon één eindverantwoordelijke met echte dagboetes en een verplichte escrow voor herstel, dan is die hele nachtmerrie ineens een stuk minder aantrekkelijk om te rekken.

Nee hè, 10 jaar vertraging en dan bij oplevering ineens “nieuw probleem” is meestal: de hele buurt is nog één bouwput en niemand wil het beheren of betalen. Dan krijgde ruzie over wegen/riolering/groen en moet je als bewoner ineens gaan voorschieten via VvE of bewonersclub, terwijl ge dacht dat ge een huis kocht en geen half dorp erbij.

tien jaar is al krankzinnig, maar wat me ook raakt is dat je in zo’n traject vaak compleet alleen staat als “kleine” koper: iedereen heeft juristen en loketten behalve jij, en ondertussen tikken je rente/huur/advocaatkosten gewoon door… waarom is er niet standaard een onafhankelijke bouw-ombudsman die meteen kan ingrijpen en boetes kan afdwingen, i.p.v. dat mensen eerst half kapot moeten procederen? beetje liefde en verbinding is ook: macht teruggeven aan bewoners, hoop dat dit eindelijk eens tot echte regels leidt.