Baby van tien maanden in opvang Ter Apel door ‘noodlottig ongeval’ overleden

Nou ja, een baby van tien maanden, in zo’n overvolle opvang waar iedereen al op z’n tandvlees loopt, en dan “noodlottig ongeval” en klaar, geen onderzoek… dat voelt zó makkelijk wegpoetsen, hoor. Laat dan op z’n minst onafhankelijk kijken wat er misging en of er genoeg toezicht was, want anders leren we weer helemaal niks, toch.

10 maanden… dat is echt nog zo’n fase dat een baby alleen maar veiligheid en rust nodig heeft, en dan zit je in zo’n stressvolle opvang met prikkels, lawaai, vreemde mensen en ouders die zelf kapot zijn van spanning. “Noodlottig” kan, maar dan wil je toch juist wél transparantie en leren: niet om te straffen maar om onze kinderen te beschermen, want dit is geen normale plek voor een baby, natuurlijk niet.

Lekker dan, weer een baby dood door dat gedoe in Ter Apel... ik snap niet dat ze die opvang niet gewoon beter organiseren, wij hebben op de bouw ook last van stress enzo, maar daar gaat niemand dood door... die mensen in Ter Apel doen vast hun best, maar het is toch niet te geloven dat zoiets kan gebeuren... Maintenance en planning, daar gaat het om, net als bij ons op de bouw.

wat me vooral steekt is dat “geen strafrechtelijk onderzoek” niet betekent dat er géén serieus onderzoek hoeft te zijn… laat de GGD/Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd dan gewoon openbaar maken wat er is gebeurd en wat er nu meteen verandert, want anders blijft het voor die ouders alleen maar stilte en dat is echt killing. zo’n kleintje verdient liefde én een systeem dat eerlijk durft te kijken, hopelijk komt er eindelijk wat echte verbinding in hoe we met Ter Apel omgaan.

Noodlottig ongeval kan echt van alles zijn bij een baby, verslikken, wiegendood, vallen, en dat zegt dus nog niks over schuld. Maar geen strafrechtelijk onderzoek betekent niet dat je geen serieuze medische en veiligheidsreconstructie hoeft te doen, juist in zo’n setting wil je weten hoe snel er hulp was en of er überhaupt iemand met kinder-EHBO in de buurt was. En voor die ouders: regel meteen goede nazorg en een fatsoenlijke tolk, anders blijft het trauma alleen maar groter.

Vanuit het buitenland gezien is het vooral bizar hoe NL “noodopvang” al jaren als permanente oplossing verkoopt en dan verbaasd is dat er dingen misgaan. Geen strafrechtelijk onderzoek, prima, maar wél graag een keiharde feitenlijn: wie had de zorg, hoeveel mensen op de vloer, hoe snel was er medische hulp, of was het weer zo’n setting waar iedereen verantwoordelijk is en dus niemand. En ondertussen gaat Den Haag gewoon door met pleisters plakken tot het volgende kind de rekening betaalt.