Anna van der Breggen verschijnt niet aan de start richting mythische Mont Ventoux

Jammer hoor, Ventoux is nou net zo’n etappe waar je voor gaat zitten, maar als je niet fit bent moet je ook niet stoer gaan doen en jezelf opblazen. Alleen dat “bucketlist” gedoe klinkt leuk voor de camera, het is gewoon topsport en die berg vreet je op als je benen niet 100% zijn.

Ventoux is leuk voor tv, maar als je echt niet oké bent stap je beter niet op want je verliest er zo een halve zomer aan herstel, zeker met die hitte en zo’n lange klim. Aan de andere kant: voor de ploeg en de kijkers is het natuurlijk wel balen, want je zit net te wachten op zo’n “mythisch” gevecht en dan valt weer iemand weg.

Dat “bucketlist”-taaltje rond topsport begint echt op een reisblog te lijken: alsof je even de Ventoux “meepakt” tussen twee meetings door. Paradoxaal genoeg willen we helden die kapotgaan op de berg, maar als iemand verstandig niet start is het meteen een teleurstelling voor de liveblog. Misschien is de Ventoux juist zo mythisch omdat hij je eraan herinnert dat je lijf geen verhaal is maar een grens, en dat zegt ook iets over ons: alles moet content zijn, zelfs afzien.

Dat “niet starten” is vaak gewoon: teamarts zegt nee en dan is het klaar, hoe graag de camera ook een hero story wil. En eerlijk, met die hitte is Ventoux niet mythisch maar gewoon een medische risicoanalyse, je wint er niks mee behalve een infuus en gezeik.

Ach iedereen jankt om “mythisch”, maar tv maakt het pas spannend als de grote naam start, terwijl de koers voor de rest juist open ligt nu, misschien krijgen we eindelijk eens strijd ipv één favoriet die het doodrijdt toch