'Alleenstaande minderjarige asielzoekers relatief vaak verdacht van misdrijf, meeste overlastgevers uit veilige landen'

die cijfers zijn niet “fijn”, maar wel precies waarom je bij veilige landen veel sneller moet kunnen zeggen: geen recht op asiel = terug, punt. Echter bij amv’ers zie je ook dat we ze in grote opvanglocaties dumpen met te weinig begeleiding en dagbesteding, en dan zijn we verbaasd dat het misgaat. Pak de overlastgevers keihard aan én investeer in kleinschalige opvang met toezicht, daarentegen blijf je anders dweilen en krijgen de normale bewoners én de buurt de klappen.

Ik zeg het al jaren: ze doen net alsof dit “opeens” uit de lucht komt vallen, maar iedereen die in de wijk werkt of bij zo’n COA woont ziet dit al lang. En dan dat WODC… leuk hoor “wetenschappelijk”, maar het hangt gewoon onder hetzelfde ministerie dat al jaren roept dat alles onder controle is, dus welke uitkomst mag er precies op papier komen en welke niet?!? Zet er eens bij hoeveel aangiftes níet worden gedaan omdat mensen er klaar mee zijn of omdat het “toch niks wordt”, dan schrik je pas echt.

Altijd dat gespin met “veilige landen” en “amv’ers” alsof het alleen een paspoort-issue is, terwijl je jongeren in mega-COA’s zonder school/werk/trauma-zorg parkeert en dan shocked bent dat er gedoe is — oh ja want begeleiding kost geld en repressie levert lekkere headlines. En “verdacht” is geen “veroordeeld”, maar dat nuanceert natuurlijk niet zo lekker als je beleid vooral draait op schaarste + afschuiven.

Die percentages per nationaliteit klinken heftig, maar let ff op wat er precies geteld wordt: “incident” is bij COA ook vaak een interne melding (ruzie, dreiging, vernieling) en “verdacht” is nog geen veroordeling, dus je moet oppassen dat je het niet 1-op-1 als harde criminaliteitscijfers leest. Wat ik mis in dit soort stukken: hoeveel unieke personen zijn het en hoe vaak gaat het om dezelfde kleine groep veelplegers die de boel verpest? Als je dáár niet op stuurt (snelle overplaatsing/gebiedsverbod/keten met jeugdzorg bij amv’ers), blijf je vooral hele groepen framen en verandert er precies niks.

Wat mij opvalt: iedereen valt over “verdacht”, maar niemand vraagt hoe die COA-incidenten überhaupt geregistreerd worden; in de ene locatie is een duw al een melding, in de andere pas als de politie komt, dus die percentages per land zijn ook een beetje appels-peren. En taalkundig: “amv’er” is zo’n handig afkortwoordje dat meteen afstand schept; zeg gewoon alleenstaande minderjarige, dan voel je ook weer dat het om kinderen gaat die je óf strak begrenst óf fatsoenlijk begeleidt, maar niet allebei half.

Die monitor kan mij wat schelen, ik zie het gewoon bij station: dezelfde 5 jochies die de boel verzieken en daarna staat de rest van zo’n groep ook meteen als “probleem” te boek. Regel dan gewoon één ding: als je hier niks te zoeken hebt of je bent telkens de klos, hup uit de opvang en niet weer drie weken later vrolijk terug in de bus met een nieuwe jas.

Iedereen blijft hangen op “verdacht vs veroordeeld” en “registratie verschilt per COA”, maar dat is precies de bureaucratische mist waar dit land zo goed in is. Als je in je monitoring niet eens standaardiseert op unieke personen, type incident en recidive (zelfde gast 12x = ander probleem dan 12 gasten 1x), dan stuur je dus op ruis en krijg je beleid op basis van dashboards i.p.v. reality. simpel: maak het meetbaar en koppel er harde acties aan (snelle afdoening + consequenties), anders is dit weer een rapportje voor in de la en mogen buurtbewoners de runtime bugs opvangen.

Die kop mixt weer lekker “amv’ers”, “veilige landen” en “meeste overlastgevers” alsof dat één blok is, terwijl WODC volgens mij vooral met COA-meldingen en “verdacht” werkt: hoeveel daarvan is één keer ruzie vs echt strafrecht, en hoeveel unieke personen zijn het? En dat “33% van alle Algerijnse COA-bewoners” klinkt als iedereen, maar gaat dit om álle bewoners in NL of alleen een paar locaties met een bepaalde opvangmix (veel kansarme alleenstaande mannen, veel wisselingen, weinig toezicht)? Link ff naar het WODC-rapport zelf + definities/registratieprotocol per locatie, want anders is het gewoon cijfers rondpompen met een groepsfoto erboven.

Dit is precies waarom ik zo moe word van dat paspoort-gehak: die cijfers schreeuwen vooral “chaos + gebrek aan begeleiding” bij amv’ers, en dan gaan we weer doen alsof harder roepen = beleid. Gooi jongeren in een vol COA zonder school, sport, perspectief en fatsoenlijk toezicht en je kweekt gedoe; dat is net zo voorspelbaar als een ecosysteem dat instort als je alle druk erop zet. En ja, veilige landen met veelplegers moet je sneller kunnen terugsturen, maar fix dan óók meteen die opvang-omstandigheden, anders verplaats je het probleem alleen maar van centrum naar straat.

In mijn tijd bij de KLM was het heel simpel: als iemand geen papieren had of zich misdroeg op een bestemming, dan ging ’ie niet “nog even rondhangen”, dan werd er gewoon teruggevlogen en klaar, en dat hele idee dat we bij veilige landen jaren blijven procederen terwijl iedereen al weet hoe het afloopt is pure zelfgekozen ellende. En over die amv’ers: noem het kinderen, noem het jongeren, maar als je een groep pubers zonder ouders in een opvang zet zonder echte structuur, schoolplicht die je ook afdwingt en consequenties die je ook durft te nemen, dan kweek je vanzelf de harde kern die de boel overneemt en de rest mee naar beneden trekt. Het is niet eens een links/rechts verhaal, het is gewoon bestuur: snelle selectie aan de poort, snel eruit als het niet klopt, en wie wél blijft meteen in een strak regime met begeleiding én grenzen, anders blijf je elk jaar dezelfde monitor lezen met dezelfde “verrassende” uitkomst.