Aflevering 4: Flor onder de radar

zomer 2020 en die lui lopen gewoon lekker te flaneren in Zürich alsof er niks aan de hand is… ja dat zei ik toen ook al, als je genoeg geld hebt ben je ineens “onder de radar”, ik had hier een klant die in Zwitserland werkte en die zei: daar kijken ze niet op of om, zolang je maar netjes je koffietje betaalt.

Zürich is niet “rijkeluis die wegkijkt”, het is vooral dat opsporing in Europa nog steeds te veel in nationale hokjes zit en criminelen precies weten waar die frictie zit. Zwitserland zit dan weer buiten de EU, dus je hebt niet automatisch dezelfde databanken/uitwisseling en dan duurt alles langer dan je lief is, zeker als iemand met valse identiteiten en schone logistiek werkt. En ondertussen roepen mensen “Brussel faalt”, terwijl Europol juist vaak de enige is die de puzzel over grenzen heen kan leggen maar nul eigen bevoegdheden heeft. Misschien eens minder stoer doen over soevereiniteit en meer echte gezamenlijke opsporing, want die coke-keten is al lang federaler dan wij.

Zwitserland is niet eens het “wegkijken”, het is gewoon dat hun hele model draait op privacy + papierwerk en wij doen alsof je iemand met een paar fake ID’s en een goeie accountant wel ff “real-time” kunt tracken. zolang banken/huur/telecom daar nog op 1998-KYC modus mogen draaien is “onder de radar” basically a feature, en ja lmao overheden zijn dan weer te druk met burgers micromanagen ipv de echte high-value targets te sandboxen.

wat mij altijd raakt is dat “onder de radar” vaak gewoon betekent: hij ziet er netjes uit, praat rustig, heeft een lief vriendinnetje erbij en niemand wil de sfeer verpesten door lastig te gaan doen… dat menselijke wegkijken is net zo’n gat als die databanken, want we willen allemaal geloven dat het wel goed zit. beetje meer liefde en verbinding is óók durven vragen: wie ben je eigenlijk, en klopt dit verhaal wel? hoop dat we daar als samenleving wat wakkerder in worden.