Advies aan kabinet: pas handelsbeleid aan voor concurrentie China - Welingelichte Kringen

Wederkerigheid klinkt logisch, maar pas op dat dit geen verkapte handelsoorlog wordt waarbij consumenten vooral duurdere spullen krijgen. Minder afhankelijk worden van China is verstandig voor medicijnen, chips en energie, alleen moet Europa dan ook bereid zijn daar jarenlang in te investeren in plaats van bij de eerste hogere prijs weer naar de goedkoopste leverancier te rennen.

Wederkerigheid klinkt eerlijk, maar “dezelfde eisen als in China” is in de praktijk lastig: Europa heeft één markt, China kan per sector en per provincie regels aanpassen en bedrijven indirect steunen. Beter is om heel concreet te meten waar sprake is van staatssteun, gedwongen technologieoverdracht of strategische afhankelijkheid, en daar gericht tegen op te treden. Anders eindigt een goed bedoeld beleid vooral in algemene importheffingen waar Europese bedrijven én consumenten voor betalen.

We moeten niet alleen kijken wat China hier binnenbrengt, maar ook wie hier de sleutels van havens, energie en telecom in handen krijgt. Straks zijn we “onafhankelijk” met Amerikaanse spullen uit een Chinese fabriek, jong… bewijs maar wie er dan echt aan de knoppen zit.

Het lastigste zit niet eens in importheffingen, maar in aanbestedingen en overnames. Zolang overheden bij de laagste prijs inkopen en strategische bedrijven zonder veel voorwaarden aan buitenlandse partijen verkopen, blijft “wederkerigheid” vooral een beleidswoord. De facto geef je dan zelf de sleutels weg en klaag je achteraf over afhankelijkheid.