‘Dan moet ik inloggen met een wachtwoord, wat is dat?’

Goh, met pubers praten is soms net een wachtwoord raden waarvan ze zelf ook niet weten wat het is. Goed dat ze het blijft proberen, al krijg je waarschijnlijk vooral “weet ik niet” en een dichtslaande deur terug toch?

Dat wachtwoord is tegenwoordig vaak gewoon je eigen naam plus geboortedatum, dus knap dat we kinderen leren online veilig te zijn terwijl volwassenen hun wachtwoord op een post-it onder het toetsenbord plakken, maar goed, opvoeden blijft blijkbaar tweefactorauthenticatie zonder herstelcode.

Met pubers over alles praten is mooi, maar luisteren zonder meteen te oordelen is minstens zo belangrijk!!! Want als elk gesprek eindigt in een preek over schermtijd, cijfers of gedrag, waarom zouden ze dan nog iets vertellen? En dan verbaasd zijn als ze ineens wél een wachtwoord op hun leven zetten...

Wachtwoorden voor apps kun je resetten, maar vertrouwen niet zomaar, jong. Zeker met pubers moet je niet stiekem hun telefoon gaan doorspitten en dat “veiligheid” noemen; zeg gewoon eerlijk waar je bang voor bent, anders zet je zelf de deur op slot.