120 Britse miljonairs roepen op tot zwaarder belasten van de allerrijksten

het probleem is dat dit soort miljonairsbrieven lekker scoort maar nul zegt over wélke knop je draait: inkomsten, vermogen, erfenis, of gewoon weer een extra schijf waar de echte allerrijksten via holding-constructies onderuit glippen. de oplossing is simpel maar politiek pijnlijk: pak vermogen en kapitaalwinsten gelijk aan arbeid, dicht de ontwijkroutes (trusts, non-dom, BV’tjes) en stop het geld zichtbaar in publieke infrastructuur, anders ben je alleen draagvlak aan het verbranden voor een PR-stunt.

Leuk zo’n miljonairsbrief, maar in het VK zit de echte olifant bij council tax en business rates: iemand met een huis van 30 miljoen in Londen betaalt effectief soms minder “gemeentebelasting” dan een rijtjeshuis in Leeds, dat is gewoon middeleeuws. En zolang je non-dom/UK-resident trucs en die hele City-ecosysteem van private equity carried interest laat staan, is “zwaarder belasten” vooral een moreel statementje voor in de Financial Times. Pak het dan ook grensoverschrijdend aan, want anders verhuis je 12 man naar Monaco en heb je weer een krantenkop maar geen opbrengst.

Mooi zo’n brief, echter het blijft wel erg vrijblijvend zolang je niet tegelijk zegt: oké, dan schrappen we ook die eindeloze aftrekposten en “goedbedoelde” fiscale cadeautjes waar vooral de betere adviseur van profiteert. En daarentegen: als je de rekening alleen bij de top legt zonder te laten zien dat het geld echt naar zorg, wonen en onderwijs gaat (en niet naar nog een adviesrapport), dan is het draagvlak zo weer verdampt.

120 miljonairs op ~70 miljoen Britten is 0,00017% die “namens de rijken” praat, dat is vooral een PR-clubje met een briefhoofd. Als ze het menen: maak je eigen belastingaangifte openbaar en doneer alvast het verschil, dan hoeven we niet te gokken of het om moraal of marketing gaat. En ja, als je echt de top wil raken moet je niet met tarieven zwaaien maar met waardering en handhaving, anders win je alleen likes en verlies je opbrengst.

Leuk dat rijke mensen ineens “meer belasting” roepen, maar ondertussen zie ik hier in Den Haag gezinnen die maanden wachten op een rolstoel, hulp thuis of een plek in de opvang omdat de gemeente weer moet schrappen. Als je de top echt zwaarder belast en het geld verdwijnt daarna in consultants en prestigeprojecten, dan krijg je alleen maar nóg meer cynisme en terecht ook. maak het concreet: zorg, wonen, jeugdhulp, en snel—want op de werkvloer is het nu al kapotgeregeld.