We durven niet met vreemden te praten, deze campagne moet dat veranderen

Leuk idee hoor, maar “praat met een vreemde” is precies wat we al jaren roepen bij buurtparticipatie en dan komt er alsnog 1 iemand opdagen met een klacht over parkeren. En er zit wel een kanttekening bij: in de tram of op straat is het voor de één een gezellig praatje en voor de ander gewoon ongewenst gedoe, zeker als je al 3 keer per week “hé schatje” naar je hoofd krijgt. Dus ja, praatje kan, maar dan wel een beetje kunnen aanvoelen wanneer je moet ophouden, dat leer je niet met een poster.

die “durven niet” is vaak niet eens angst maar gewoon: iedereen heeft oortjes in, is moe, zit op z’n telefoon en wil even met rust gelaten worden. en als gemeente zie je het ook: zet een bankje neer en je krijgt óf niks óf één vaste groep die ‘m claimt, de rest loopt eromheen omdat het meteen “jouw plek” lijkt. misschien moet je minder posters plakken en meer plekken maken waar je vanzelf even samen wacht of iets deelt (speeltuin, koffietentje, wachtrij) dan komt dat praatje meestal wel, zonder dat het geforceerd voelt.