Zeker 22 doden na instorten tunnel bij staatsbedrijf in India

Waterkracht is “groen” op papier, maar in de praktijk hangt het vaak op de rug van anonieme bouwers die in een berg zitten te happen naar lucht. Enerzijds kun je zeggen: methaan is pech/geo, anderzijds is het bijna altijd een mix van tijdsdruk, onderaannemers en te weinig ventilatie + detectie omdat elke dag stilstand geld kost, geld kost. En dan is het een staatsbedrijf, dus je krijgt straks een commissie, wat compensatie, en daarna weer door alsof 22 doden een soort productiekostenpost is. Benieuwd of er überhaupt onafhankelijke inspecties waren, of dat “geen publieke waarschuwingen” gewoon betekent: niemand durfde wat te melden.

Methaangas in tunnels is niet “pech”, dat is precies waarom je continu moet meten en ventileren en waarom je elektrisch gereedschap/explosieven alleen met strikte protocollen mag gebruiken. En Sikkim is ook nog eens geologisch en hydrologisch superinstabiel (aardverschuivingen, moesson), dus zo’n project vraagt juist extra veiligheidsmarges, niet “even doorwerken want planning”. Benieuwd of ze daar überhaupt fatsoenlijke gasdetectie met alarm+datalogging hadden, of alleen iemand met een handmetertje die wegkijkt als de chef staat te dringen??

Iedereen focust nu op “methaangas = pech/veiligheid”, maar bij zo’n waterkrachtproject zit de echte prikkel vaak in de contractketen: EPC/onderaannemers die op dagtarief en boetes draaien, dus ventilatie/monitoring wordt al snel “nice to have” tot het misgaat. En dan is het een staatsbedrijf: politieke druk om die MW’s te leveren, want energietransitie op papier, dus proportionaliteit in risico’s raakt zoek. Benieuwd of er überhaupt een fatsoenlijke onafhankelijke HSE-audit was of alleen vinkjes voor de foto’s en daarna weer doorboren.