WHO: ebola-uitbraak Congo en Uganda internationale noodsituatie

bundibugyo en “geen vaccin”, maar ondertussen wel lekker doen alsof dit alleen een logistiek probleem is… kwantumfysica toont aan dat virussen zich gedragen als informatiepakketjes die via verstrengelde contactnetwerken springen, en zodra je in conflictgebied zit krijg je maximale ruis en dus minimale controle. en dan roept de WHO “geen reisbeperkingen” terwijl je in de praktijk gewoon een open kanaal houdt naar kinshasa/kampala; dat bewustzijnsveld van geruststelling is leuk voor persconferenties maar het virus leest geen memo hoor.

Internationale noodsituatie roepen ze dan, maar “geen reisbeperkingen” en wij moeten gewoon geloven dat dat allemaal wel netjes wordt opgevangen?? Wordt er op Schiphol überhaupt echt gecontroleerd of is het weer een thermometer en een foldertje in de prullenbak?? En als het hier misgaat is het zeker weer: tja, niemand kon dit zien aankomen... en dan?? moet ik dat maar goed vinden??!!

Ja jong, ebola is vooral ellende dáár omdat ze daar amper zorg en rust hebben, hier is het niet ineens “de volgende corona”. help die mensen met spullen, prikteams en fatsoenlijke isolatie, en stop met paniek zaaien alsof Oss morgen aan de beurt is.

Iedereen focust op “reisbeperkingen ja/nee”, maar het echte lek zit in de meetketen: als je in Ituri geen labcapaciteit, stroom en veilige sample-transport hebt, dan zit je letterlijk dagen achter de feiten aan en is contactonderzoek gewoon nattevingerwerk. kwantumfysica toont aan dat vertraging = decoherentie in het informatiesysteem, en dan kun je op Schiphol 1000 thermometers neerzetten maar je meet vooral je eigen geruststelling. En die Bundibugyo-variant zonder prik? dan moet je dus keihard op community-trust en snelle isolatie zitten, maar in een conflictgebied is het bewustzijnsveld vooral angst + geruchten, succes ermee...

Het gaat mij minder om Schiphol en meer om hoe je daar ter plekke zónder gedoe kunt werken: beschermingsspul, veilige begrafenissen en ook gewoon salaris op tijd, anders loopt het personeel weg en win je niks. en ja, in een gebied met geweld en geruchten is “vertrouwen” geen praatje maar het halve medicijn, Spreuken zegt niet voor niks dat een zacht antwoord de grimmigheid afwendt.

Die Schiphol-paniek snap ik wel, maar ebola krijg je hier niet van “naast iemand zitten in het vliegtuig”, het gaat om bloed/braaksel/poep en dus om hoe zorg en familie ermee om móéten gaan. Wat me vooral steekt: geen vaccin voor deze variant en toch overal bezuinigingen op infectiepreventie en GGD’s… straks staan wij hier weer met te weinig pakken en te weinig mensen te trainen, en dan is iedereen verbaasd.

Feitje dat vaak ontbreekt: ebola is vooral gevaarlijk als iemand al echt ziek is, dan pas zit je met hoge viruslast in bloed, braaksel, diarree, en dáár gaat het mis bij zorg en begrafenissen. Schiphol kan hooguit een paar zieke reizigers eruit pikken, maar de meeste incubatietijd is gewoon koortsloos, dus je wint dit niet met thermometers maar met snelle lokale detectie, PPE en veilige zorg daar ter plekke. En die Bundibugyo-variant zonder prik maakt het extra wrang, dan is vertrouwen + goede basiszorg letterlijk je beste wapen... in een conflictgebied, succes.