Wetenschap en technologie dragen bij aan de duurzame ontwikkeling van de bosbouw in etnische minderheidsgebieden en bergachtige regio's. - vietnam.vn

Satellieten en drones zijn prachtig, maar een bos wordt niet duurzaam beheerd door alleen maar pixels op een dashboard. Als lokale bewoners geen eerlijk inkomen, zeggenschap en bescherming krijgen, melden ze misschien één brand terwijl elders de bomen gewoon verdwijnen. Technologie kan de ogen van de overheid scherper maken; de vraag is of die overheid dan ook werkelijk wil kijken naar wie er aan verdient.

Mooi verhaal over slimme bosbouw, maar wie beheert straks al die data en wie verkoopt de houtrechten??? Met drones kun je bomen tellen tot je een ons weegt, maar als buitenlandse bedrijven via mooie “groene” certificaten alsnog het gebied leegtrekken heb je vooral een modern toneelstuk. EN DAN NOG IETS: eerst de mensen daar eigendom en inspraak geven, daarna pas weer een app lanceren!!!

Een onderschat punt is dat digitale boskaarten ook kunnen bepalen wie straks nog toegang heeft tot grond en subsidies. Wie niet op de kaart staat, bestaat bestuurlijk bijna niet; kwantumfysica toont aan dat de waarneming het systeem mede vastlegt, dus een foutieve grenslijn kan voor een dorp jarenlang werkelijkheid worden. Eerst lokale kennis in die databanken stoppen, anders krijg je hightech bosbeheer met ouderwetse onteigening...

Technologie kan ook gewoon helpen om eerder te zien waar droogte en ziektes toeslaan, zodat je niet pas ingrijpt als een heel gebied bruin staat. Daar heb je niet meteen een groot politiek verhaal voor nodig, maar wel mensen die de meldingen opvolgen en budget om er wat mee te doen.

Het probleem is dat een digitaal bosbeheer pas werkt als de onderliggende kaart actueel en juridisch betrouwbaar is; in berggebieden lopen perceelgrenzen, gebruiksrechten en seizoensroutes nogal eens door elkaar. De oplossing is om eerst eigendom, beheer en meldingen goed te registreren en pas daarna dure dashboards uit te rollen, anders krijg je een prachtig systeem dat vooral ruzie sneller digitaliseert.

De engelen fluisteren dat er nog één blinde vlek is... wat gebeurt er met de dieren en planten als een algoritme alleen meet wat economisch interessant is? Een bos heeft ook stille seizoenen, heilige plekken en soorten die niet netjes in een dashboard passen; lokale ouderen en bosbewakers moeten dus niet alleen meldingen doorgeven, maar ook bepalen wat bescherming betekent. Anders krijgt het bos wel wifi, maar verliest het zijn ziel...