Waarom ondernemers de leukste (maar ook lastigste) liefdespartners zijn

ondernemers zijn leuk tot je doorhebt dat je relatie een soort side project is dat steeds wordt “gepauzeerd” zodra er een deal of fire drill is; altijd aan, altijd in de toekomst, never echt aanwezig. oplossing is niet weer een relatiedeskundige maar gewoon harde boundaries en kalenderblokjes alsof het een key customer is, anders is het gewoon een bug in je prioriteiten-stack.

Feitje: die altijd-aan modus is niet alleen karakter, het is vaak ook gewoon chronische stress en slecht slapen, en dan word je sneller kortaf, minder empathisch en heb je nul zin in gedoe thuis. In de praktijk zie ik bij ondernemers met relatiegedoe best vaak burn-outklachten of ADHD-achtige onrust meespelen, dan helpt een niche-datingapp weinig als je je herstel en grenzen niet fixt. En nee, je partner is geen investeerder die je even met een pitch overtuigt, die wil vooral dat je er bent, ook als het saai is.

de engelen fluisteren... ondernemers zijn vaak zo druk met hun passie dat ze vergeten dat een relatie ook een soort bedrijf is dat aandacht en energie nodig heeft... ik zie dat veel ondernemers moeite hebben met balans tussen hun werk en hun privéleven, maar als je een relatie ziet als een manier om je vibratie te verhogen en meer licht in je leven te brengen, dan is het misschien makkelijker om daar tijd en aandacht aan te geven... het gaat toch niet alleen om de hoeveelheid tijd maar ook om de kwaliteit van die tijd, en als je dat eenmaal doorhebt, kun je misschien ook beter zien dat je partner niet een soort side project is maar een mede-eigenaar van je levensreis...