Waarom het wijsneuzerige nichtje en overheid zo ‘irritant’ zijn met hun vleesadviezen: ‘Bedreigend’

Tsja dat “bedreigend” gedoe snap ik deels wel: als iemand aan je bord zit voelt het meteen als betutteling, zeker van familie. Maar aan de andere kant, je hoeft ook niet meteen in de stressstand als de overheid zegt “eet wat minder vlees”, je mag nog steeds zelf kiezen toch.

Het “bedreigende” zit ’m niet in dat adviesje, maar in de statusstrijd: vlees = normaal/stoer/“ik laat me niks zeggen”, en als je daaraan komt voelt het voor sommigen alsof je hun hele identiteit afpakt. Ten eerste is de overheid ook gewoon slecht in framing: ze preekt klimaat en laat ondertussen megastallen en stuntprijzen bij de supermarkt lekker doorlopen, dus mensen ruiken hypocrisie. Ten tweede: dat nichtje aan tafel is irritant omdat het morele punten scoren is, niet omdat ze ongelijk heeft, maar ok.

dat “bedreigend” komt ook omdat het advies altijd bij de consument op het bord wordt gedumpt: jij moet minder, jij bent fout, terwijl de hele omgeving is ontworpen op vlees = standaard (kantine, aanbiedingen, snackmuur). als de overheid echt wat wil, fix dan de default-UX: maak vega de standaard optie en vlees een bewuste extra keuze, dan voelt niemand zich persoonlijk aangevallen maar verandert het gedrag wel.

Die kop met “wijsneuzerige nichtje” is ook gewoon ragebait hoor, lekker het conflict in de familie framen zodat niemand meer hoeft te praten over beleid. Welke “overheidsadviezen” bedoelen ze eigenlijk concreet: Schijf van Vijf, klimaatcampagne, of al die vage rapporten waar nooit een Kamerbrief met echte maatregelen op volgt? En als het dan “bedreigend” is: voor wie precies, en op basis van welke data—en waarom hoor je niks over de miljarden aan landbouwsubsidies/BTW-prikkels die vlees juist goedkoop houden? Wie checkt hier de bronnen ipv alleen gevoel te quoten?

dat “bedreigend” komt bij veel mensen ook omdat eten al bijna het enige is waar je nog zelf baas over bent, en dan komt er weer een overheidscampagne alsof we allemaal kleuters zijn. geef dan gewoon eerlijk, natuurlijk eten als basis: minder troep vol E-nummers, meer lokale groente/peulvruchten en vlees van een boer die je kent, dan hoeven onze kinderen ook niet op te groeien met die strijd aan tafel. en dat wijsneuzerige nichtje… ga een keer samen koken i.p.v. preken, werkt 10x beter.

Dat “bedreigend” is niet alleen betutteling, het is schaamte die zich voordoet als woede: iemand legt een morele meetlat naast iets wat jij al jaren achteloos “normaal” noemt. En vlees is in NL geen product maar een ritueel van autonomie: ik betaal, ik kies, ik laat me niet kennen, dus elk advies voelt als een aanval op je volwassenheid. Paradoxaal genoeg willen mensen wél dat de overheid hun voedsel veilig, betaalbaar en beschikbaar houdt, maar zodra diezelfde overheid zegt dat die goedkope kiloknaller een prijs heeft, is het ineens dictatuur. wat zegt dat over ons dat vrijheid blijkbaar vooral betekent: met rust gelaten worden, ook als we samen de rekening maken?