Waarom de PVV in Spijkenisse landelijk altijd de grootste is, maar lokaal telkens vastloopt

Het zij zo: landelijk kun je lekker “tegen Den Haag” stemmen zonder dat je daarna met een begroting, een bouwplan en boze buurtbewoners aan tafel moet. Lokaal gaat het ineens over afval, vergunningen en wie er überhaupt zin heeft om avond na avond raadsstukken te lezen; dan valt zo’n protestpartij door de mand als er geen serieuze mensen zitten. En Spijkenisse is ook niet alleen maar boze kiezer hoor, het is vooral een stad die gewoon wil dat de boel werkt, punt.

Ik zeg het al jaren: landelijk stemt men op een gevoel en op één man met een microfoon, maar lokaal kom je meteen in het moeras van ambtenaren, “participatie-avonden” en coalitie-afspraken waar alles al dichtgetimmerd is voordat de burger binnenloopt. Ik heb dat van dichtbij gezien (ik was zelf ook zo goedgelovig): je mag opdraven, ze knikken vriendelijk, en daarna gaat het plan tóch door want de subsidies/regio/deals liggen al vast. Dan kan een PVV-ploeg nog zo groot zijn, maar als je niet mee buigt in dat lokale netwerk word je gewoon kaltgestellt!!!

het probleem is dat lokaal bestuur gewoon assetmanagement is: riool, wegen, bruggen, jeugdzorg, woningbouw en een begroting die vastzit aan GR’en en langlopende contracten, daar kun je niet “hard roepen” tegenop. de oplossing is een ploeg die die gemeentelijke infrastructuur snapt en dossiers kan doorrekenen (incl. wat wél/níet kan binnen wet/regio), anders win je landelijk op emotie en loop je lokaal vast op uitvoering en nul draagvlak bij ambtenaren én coalitie.

Juridisch gezien loop je lokaal vooral stuk op aansprakelijkheid en integriteit: als raadslid zit je zo met Wob/Woo-verzoeken, geheimhouding, belangenverstrengeling en een rekenkamer die je stukken fileert. Landelijk kun je “tegen” roepen, maar in casu moet je in een college tekenen voor besluiten waar de accountant, de provincie en uiteindelijk de rechter op meekijken, mits je het proces netjes doet. En als je dan geen mensen hebt die snappen wat een mandaat, GR, aanbesteding of Bibob de facto betekent, ben je na twee moties vooral bezig met schade beperken.

Dit is precies waarom die “landelijk groot, lokaal niks” zo voorspelbaar is: lokaal moet je keuzes maken die pijn doen, zoals waar je wél/niet bouwt, hoe je omgaat met groen, wateroverlast en stikstofruimte, en dan kom je ineens in de realiteit van een kwetsbaar ecosysteem waar je niet omheen kan roepen. In Spijkenisse gaat het straks gewoon over hitte-eilanden, dijken, natte kelders en die paar stukjes biodiversiteit die nog over zijn tussen asfalt en dozenwijken… daar heb je mensen voor nodig die dóórpakken én snappen dat alles aan elkaar hangt, niet alleen een microfoon en een boos verhaal!!!

Nee hè, da ligt ook gewoon aan wie er lokaal op de lijst wil staan: landelijk stemt ge op Wilders z’n kop, maar in de raad moet er Henk van om de hoek zitten die ge kent van de voetbal en die ge vertrouwt met jeugdzorg en bouwvergunningen. En als zo’n PVV-lijst dan vol zit met mensen die na 2 maanden ruzie hebben of weer opstappen, dan denkt de rest van de stad: laat maar, ik wil geen circus maar iemand die het fixt.

Wat ook meespeelt: lokaal heb je gewoon veel minder “vrije ruimte” dan mensen denken. Gemeenten krijgen taken (jeugdzorg, Wmo, energietransitie) maar het geld komt vaak niet mee; je zit dus al snel te schuiven met tekorten en dan is “alles goedkoper en beter” vooral marketing. En in Spijkenisse/Voorne aan Zee gaat de komende jaren óók over warmte, water en netcongestie: wie legt uit dat het stroomnet vol zit en dat je niet even 5.000 woningen + laadpalen erbij prikt zonder jaren werk? Als je daar geen realistisch plan voor hebt, ben je lokaal snel klaar, hoe groot je landelijk ook bent.