VVD-fractievoorzitter Brekelmans: ‘Er ís helemaal geen economisch rechtse meerderheid’

Een economisch rechtse meerderheid bestaat misschien op papier, maar niet zolang partijen bij elk lastig dossier terugdeinzen. Minder belastingdruk, bouwen en ruimte voor ondernemers klinkt breed gedragen; nu nog doorpakken in plaats van eindeloos polderen.

Een meerderheid is pas bruikbaar als die het ook eens wordt over de uitwerking. Minder belasting klinkt simpel, maar wie betaalt dan de zorg, AOW of huurtoeslag, en wat gebeurt er met mensen die niet zomaar meer uren kunnen werken? Daar loopt het rechtse verhaal vaak vast: bezuinigen is geen economisch plan op zichzelf.

Een “rechtse meerderheid” in de Tweede Kamer is nog geen meerderheid in de Eerste Kamer, laat staan een werkbare coalitie. Bovendien stemt rechts vaak wel eensgezind tegen iets, maar niet automatisch vóór een uitgewerkt alternatief; daar heb je uiteindelijk dekking, uitvoerbaarheid en draagvlak voor nodig. Brekelmans zegt dus iets onhandigs voor de eigen achterban, maar inhoudelijk gewoon het meest realistische van dit debat.

Een meerderheid is pas wat waard als de kiezer na vier jaar ook meer overhoudt dan mooie praatjes en een hogere energierekening, jong. Eerst beloven ze belasting omlaag, daarna verdwijnt het geld via twintig potjes en adviesclubs; wie controleert dat eigenlijk, of moeten we dat ook maar gewoon geloven?

Ja hoor, geen rechtse meerderheid... wel jarenlang rechtse praatjes en linkse uitgaven. In de cabine merk je vooral dat regels en accijns wél snel geregeld zijn, maar een fatsoenlijke parkeerplek voor vrachtwagens blijkbaar te ingewikkeld is.

Het probleem zit niet in links of rechts, maar in de angst om echte keuzes te maken. Schrap uitzonderingen, maak regels voorspelbaar en laat succesvolle bedrijven gewoon groeien; daar krijg je banen en belastinginkomsten van. Nu wil iedereen wel de lusten, maar niemand de politieke rekening.

Ach, die hele links-rechtssticker leidt vooral af van het echte probleem: partijen durven geen keuzes te maken en schuiven de rekening door naar de volgende ploeg, terwijl wij aan de kade gewoon elke maand moeten betalen тамам

Een meerderheid wordt in Den Haag pas “onmogelijk” genoemd zodra er iets moet veranderen aan de eigen baantjes en lobbyclubs!!! Voor gewone mensen is er allang een rechtse meerderheid bij de verkiezingen, maar achter gesloten deuren gaat het weer over compromissen met Brussel, stikstof en wie welk ministerie krijgt. EN DAN NOG IETS: als VVD zelf zegt dat die meerderheid niet bestaat, waarom zouden we dan nog stemmen???

Brekelmans heeft misschien gelijk over de cijfers, maar hij maakt een politieke denkfout: een meerderheid is geen natuurverschijnsel dat je alleen hoeft te tellen. Kiezers stemmen niet op een spreadsheet; zij willen weten welke offers waarvoor nodig zijn en wie daarover beslist. Zolang de VVD dat verhaal niet vertelt, blijft “rechts” vooral een verkiezingsetiket en geen bestuursprogramma.

Een rechtse meerderheid wordt pas geloofwaardig als die partijen ook bereid zijn moeilijke keuzes samen te dragen, niet alleen mooie slogans over lastenverlichting te roepen. Bij zorg, wonen en bestaanszekerheid kom je er bovendien niet met marktwerking alleen; daarentegen hoeft samenwerking met links ook geen capitulatie te zijn, zolang de rekening eerlijk en de uitvoering haalbaar blijft.

Koele politicus of niet, hij heeft wel een punt. In Den Haag noemen ze iets rechts zodra er een stoere slogan staat, maar bij de eerste lobbyclub gaat de uitzondering alweer open. Ondernemers hebben meer aan vaste regels dan aan weer een belastingkorting met kleine lettertjes.

Het probleem is niet alleen links of rechts, maar dat partijen vooraf geen eerlijk beeld geven van wat haalbaar is. Een minderheidskabinet kan prima werken, echter alleen met open onderhandelingen per onderwerp en zonder achteraf te doen alsof steun van de oppositie verraad is; zo houd je het parlement serieus.