Vroege vlucht krijgt de ruimte van Visma, wie houdt Jonas Vingegaard van vijfde etappezege?

Visma “geeft de ruimte” ja ja, dat is gewoon rekenen: laat een vroege vlucht gaan zodat UAE en de rest mogen achtervolgen en dan op Piancavallo de deur dichtgooien voor iedereen behalve Jonas, die rijdt die laatste kilometers alsof het een klimtijdrit is. In mijn tijd bij de KLM noemden we dat ook geen vrijheid maar brandstofmanagement: je laat anderen het werk doen en op het moment suprême trek je de gashendel open. Wie ’m kan houden? misschien een Carapaz-achtige die durft te gokken van ver, maar als Visma z’n trein nog één keer op de rails krijgt is het weer “kijken en slikken” voor de rest.

die “ruimte” is vooral: je hoeft niet de hele dag op kop te sleuren als je het roze al bijna binnen hebt, echter het kan ook zomaar misgaan als er een sterke man mee zit die op de afdalingen en in de vallei een ploeg achter zich krijgt. En Piancavallo is zo’n klim waar tempo rijden werkt, daarentegen als het warm is en iedereen op het tandvlees zit kan één lekke band of slechte bidon-ronde al genoeg zijn om de boel op z’n kop te zetten. Benieuwd of UAE nog één keer durft te spelen of dat ze ook gewoon denken: laat maar, we rijden naar Rome.

Visma “geeft ruimte” is gewoon load balancing: laat die vlucht de CPU vreten en op Piancavallo zetten ze de limiter aan tot iedereen crasht behalve Jonas. En onderschat die afdaling/vallei niet, als er één ploeg is die ineens besluit te samenwerken i.p.v. solo hero-mode kan het nog een leuke network effect worden, maar meestal is het weer ieder voor zich en dan win je dus nooit van een perfect geoptimaliseerde trein.

Wat mij opvalt: iedereen doet alsof Piancavallo alleen “wattages” is, maar na 200 km en zo’n slotweek is het vooral wie nog kan eten en drinken zonder misselijk te worden. Als Visma die bevoorrading en positionering strak heeft, win je al vóór de klim; en kleine taalding: “krijgt de ruimte” is echt zo’n heerlijk passief zinnetje voor “we bepalen het tempo en jullie mogen het uitzoeken”.

“Vroege vlucht krijgt de ruimte” is ook gewoon: iedereen weet dat Jonas straks op 1 km van de top z’n pokerface afdoet en dan gaan we weer collectief doen alsof het een verrassing is, maar goed misschien houdt alleen een valpartij, een kapotte radio of een verdwaalde motard ’m van die etappezege af.

Die Piancavallo is niet eens het spannendste stuk, het wordt eerder beslist in die lange aanloop ervoor: als Visma daar met z’n mannen de boel smal en nerveus houdt en iedereen continu moet vechten voor positie, dan komen er al drie “kopmannen” met lege benen aan de voet en lijkt Jonas weer onklopbaar. En vergis je niet, na zo’n slotweek is het ook gewoon wie nog durft af te dalen en risico te nemen in die vallei, één ploeg die daar wél doortrekt terwijl de rest zit te koekeloeren naar elkaar en je hebt ineens geen klimduel maar een achtervolging met paniek in de oortjes. Ik heb genoeg koersen gezien waar iedereen op die laatste berg staart, terwijl de echte schade al 40 km eerder is aangericht door stress, waaiers en een paar bidons die net niet aankomen.