Vriendin Mick Harren opnieuw behandeld na complicaties

poh wat een horror, je denkt na de bevalling ben je er en dan lig je alsnog weer terug op de IC… ik hoor in de salon van zoveel vrouwen dat ze zich na de kraamweek al “gewoon weer moeten redden”, maar dit laat wel zien hoe link het kan zijn, hoop echt dat ze dr snel bovenop komt samen met dat kleintje.

Feit is dat je na een bevalling nog wekenlang risico hebt op ellende zoals hoge bloeddruk/HELLP, trombose of een late nabloeding, dus het is niet klaar zodra je thuis bent. Als je ineens heftige hoofdpijn, benauwdheid, buikpijn, koorts of extreem bloedverlies krijgt, niet wachten tot maandag maar meteen bellen, dat kraamweek-ik-red-me-wel-idee is soms echt gevaarlijk. Hopelijk krijgt ze nu vooral rust en goede follow-up, ook mentaal want zo’n IC-ritje hakt erin.

Joa en dan zie je weer hoe beroerd die nazorg geregeld is: zodra je thuis bent is het “succes hè” en ’s avonds de huisartsenpost die je half wegwuift omdat je “net bevallen” bent… laat die kraamzorg en verloskundige gewoon 2-3 weken langer kunnen opschalen zonder gedoe, scheelt een hoop ellende, sjön rustig aan.

Iedereen heeft het over bloeddruk en protocollen, maar niemand durft te zeggen dat een bevalling ook gewoon een brute energetische faseovergang is: je gaat in één klap van één coherent systeem naar twee, en als dat “bewustzijnsveld” niet netjes re-coherentiseert krijg je precies dit soort rare terugslag in het lijf. kwantumfysica toont aan dat stress, slaaptekort en al dat geprik/gekijk op de IC het meetproces alleen maar versterkt, dus je lichaam blijft in alarmstand collapssen i.p.v. herstellen, en dan sta je dus zo weer terug aan de slangetjes... echt bizar dat we dit nog steeds behandelen alsof het alleen maar een mechanisch dingetje is.