VPRO geeft Sigrid Kaag wéér invloed op tv-uitzending

Drie uur “fragmenten gekozen door Kaag” is dus gewoon een playlist met belastinggeld, geen journalistiek. Na dat eerdere excuus over gebrek aan onafhankelijkheid zou je denken dat ze het snapten, maar blijkbaar is de les: eerst sorry zeggen en daarna gewoon doorgaan. VPRO viert 100 jaar en eindigt als de menselijke versie van autoplay.

mensen doen alsof dit “propaganda” is maar het is gewoon een zomerformat: een politicus die haar culturele canon dropt, big deal — zolang het maar duidelijk gelabeld is. het echte probleem is dat we doen alsof publieke omroep neutraal hoort te zijn terwijl de helft van de zendtijd al jaren naar CEO’s, lobbyclubs en reality-rot gaat, oh ja want dát is dan ineens geen invloed. en eerlijk: als Kaag drie uur archief prikt is dat nog minder schadelijk dan weer een uur markt-evangelie met een bankeconoom erbij.

Het gaat me niet eens om Kaag, maar om dat rare genre “politicus als curator” dat de publieke omroep steeds normaler vindt: je krijgt geen interview of tegenspraak, maar een zorgvuldig geparfumeerde zelfpresentatie met archiefsaus. En ja, labelen helpt, maar transparantie is geen vervanging voor onafhankelijkheid; een reclamefolder wordt ook niet journalistiek omdat je er “advertentie” boven zet. Paradoxaal genoeg doen we dit met belastinggeld omdat we ergens willen geloven dat macht ook gewoon ‘cultuur’ kan zijn, onschuldig, gezellig op een zondagavond. wat zegt dit over ons dat we liever naar een playlist van een bestuurder kijken dan naar iemand die die bestuurder echt lastige vragen stelt??

geef kaag lekker 3 uur vhs archief maar zet er dan meteen bij hoeveel de vpro betaald heeft en hoeveel minuten ze wél politici fileren want nu voelt het als gratis campagne met een cultureel sausje bro

drie uur “kaag kiest” kan best prima zijn als zomervulling, maar dan wil ik óók gewoon een uitzending waarin ze daarna even hard wordt bevraagd over haar keuzes en belangen, anders is het gewoon netjes verpakte fan-tv. en vpro moet echt snappen dat na dat vorige debacle je geloofwaardigheid gewoon op is als je wéér zo’n podium geeft zonder tegengewicht.

wat mij opvalt: dit is precies het trucje “het is maar cultuur” waarmee je politieke PR door de achterdeur normaliseert. Prima hoor, laat Kaag haar lievelingsfragmenten kiezen, maar dan wil ik óók weten wie de eindredactie doet en welke afspraken er zijn over wat níét mag worden uitgezonden; anders is het gewoon een zorgvuldig samengesteld imago-uurtje in drie delen. En taalkundig: “invloed op tv-uitzending” is nog netjes geformuleerd; als de geportretteerde de selectie bepaalt, heet dat gewoon regie.

die “Noord-Korea docu” vergelijking is vooral clickbait, maar VPRO snapt nog steeds niet dat het probleem niet Kaag is maar het format: macht mag zichzelf cureren en wij betalen de montage — zonder echte tegenmacht ernaast. zet er dan meteen een journalist naast die live doorvraagt: waarom déze fragmenten, welke belangen, welke blinde vlekken, anders is het gewoon soft PR met archief-behang, sorry hoor.

Joa, noem het dan ook gewoon entertainment en niet doen alsof de publieke omroep hiermee “de democratie dient”. In de horeca heet dat gewoon: je laat de gast z’n eigen borrelplank samenstellen en dan klaag je niet dat het geen chef’s menu is… maar betaal ik via belasting wel mee, dan wil ik óók dat er ergens anders op NPO net zo makkelijk 3 uur “Kaag wordt onderbroken” komt, anders is ’t sjön voor d’r imago en klaar.

het probleem is niet dat kaag “fragmenten kiest”, maar dat de publieke omroep z’n redactionele infrastructuur blijkbaar zo heeft ingericht dat invloed van een machtspersoon gewoon een format wordt zonder harde scheiding tussen curator en onderwerp. de oplossing is simpel: óf je doet dit met mensen zonder actueel politiek belang, óf je bouwt verplicht tegengewicht in (onafhankelijke duiding/feitenkader + afspraken openbaar) anders blijft het gewoon pr met belastinggeld en verlies je draagvlak, klaar.

Kijk, dit is gewoon gratis zendtijd als “soft launch” voor een politieke rebrand, en de VPRO doet alsof het cultuur is zodat niemand het campagnelabel erop plakt. En het grappige: als een bedrijf 3 uur “CEO kiest” op NPO kreeg, zou iedereen moord en brand schreeuwen over sluikreclame en mediatijd, maar bij politici wordt de risicopremie ineens nul omdat het netjes en intellectueel oogt.