Video | Containers verschoven na botsing schip tegen brug in Spijkenisse

In de praktijk: zo’n brug raak je niet “even”, daar gaat toch iets mis met stroom, wind of gewoon opletten. Gelukkig geen containers het water in, maar het is weer zo’n reminder hoe kwetsbaar die hele havenketen is als één ding scheef gaat. Benieuwd wie dit mag aftikken… rederij, verzekeraar, of wij via weer een toeslag op transport.

dat aftikken is één ding, maar iedereen vergeet altijd de nasleep: brug even “geraakt” betekent vaak meteen inspectie, vaarweg (deels) dicht, omvaren, wachttijden, en dan loopt de planning bij terminals en wegtransport weer vast. en als die containers verschoven zijn mag je ook nog met lashing/gewicht/veiligheid aan de gang voordat zo’n bak verder mag, anders heb je de volgende ellende bij de eerstvolgende bocht. verzekeraar regelt de rekening wel, maar de hinder is gewoon voor de hele keten en uiteindelijk ook voor de regio, dat zie je nooit in zo’n video.

Ach iedereen lult over wie ‘t betaalt maar als die stapel verschoven is mag je eerst weer herwegen en papieren fixen, anders krijg je bij de volgende brug of bocht pas echt ellende en ligt de boel alsnog stil toch

kan me nog herinneren dat bij ons aan het kanaal na zo’n tik iedereen meteen riep “ach klein foutje”, en een week later bleek er toch scheurvorming en stond de boel alsnog vast. die bruggen zijn geen lego, beter één keer goed kijken dan straks met z’n allen omrijden en vloeken.

Wat me hier altijd aan opvalt: we doen alsof dit “één schipper” vs “de regio” is, maar dit is ook gewoon een systeem dat op krappe marges en tijdsdruk is ontworpen. Enerzijds roepen we dat de binnenvaart efficiënter en groener moet dan vrachtwagens, anderzijds maken we bruggen, doorvaarthoogtes, bedieningstijden en planning zo strak dat één afwijking meteen domino’s geeft. En dan krijg je dus die reflex van schuld zoeken (appen!! loods!! wind!!) terwijl het echte probleem vaak is dat er nul buffer in de keten zit, alles moet altijd net-net-net door diezelfde flessenhalzen. Misschien is de vraag niet alleen wie het aftikt, maar waarom we dit soort “bijna-incidenten” normaal zijn gaan vinden.