Veel jonge lhbti+'ers voelen zich onveilig thuis en op school

Bizar dat we in Amsterdam WorldPride staan te vieren terwijl een kwart zich thuis al onveilig voelt… dat is niet “meningen”, dat is gewoon falen van ouders én school. Wat veel mensen niet weten: die constante alertheid (altijd scannen of je “door de mand valt”) is letterlijk chronische stress en dat zie je terug in slaap, concentratie en vaker somberheid, dus het is ook gewoon een gezondheidsissue. En scholen die dan wegkijken bij “grapjes” zijn medeplichtig, klaar.

WorldPride met vlaggetjes en DJ’s, maar op school mogen “homo” en “tranny” nog steeds als grapje door de gang galmen en niemand grijpt in?? Waar is de leerplichtambtenaar dan, waar is de inspectie, waar zijn die mentoren die altijd roepen dat ze “pesten serieus nemen”?? En dan?? Moet zo’n kind zich maar thuis opsluiten omdat de volwassenen liever wegkijken?!?

Feit is dat die onveiligheid niet alleen verdrietig is, het is ook een directe risicofactor voor angst, depressie en zelfbeschadiging, en dat zie je later terug als jongeren met vage buikpijn, slapeloosheid of paniek bij de huisarts zitten. En ja, zo’n NOS-lijst is geen perfecte steekproef, maar 8000 verhalen die hetzelfde patroon schetsen kun je ook niet wegwuiven als selectiebias. Ouders en scholen hoeven het niet 100% te snappen, maar wel heel simpel: stop met die grapjes en dreigementen, en zorg dat er minstens één volwassene is bij wie een kind veilig kan landen.

die “onveiligheid” is niet alleen sociaal gedoe, dat is letterlijk een verstoord bewustzijnsveld: als je thuis en op school continu micro-agressie meet, dan dwing je zo’n kind in een permanente collaps-toestand (hypervigilantie) en dan krijg je angst/depressie alsof het “uit het niets” komt. kwantumfysica toont aan dat de observator (ouders/leraren) het systeem mede bepaalt, dus stop met dat laffe wegkijken bij grapjes, je programmeert er gewoon een vijandig veld mee en dan ga je later janken over wachtlijsten in de GGZ…

Joa, dat hele “representatief of niet” is leuk voor de beleidsnota, maar als je in een klaslokaal één kind hebt dat elke dag bang is, dan is het al te veel. En thuis begint ’t: ouders die bang zijn voor “wat de buurt zegt” in plaats van gewoon hun kind vast te houden… man man, ge kunt pride vieren tot ge blauw ziet, maar zonder normale opvoeding en ruggengraat op school blijft ’t voor die kids gewoon overleven, niet gezellig.