Van onze correspondent... Saskia Houttuin (Frankrijk)

Leuk zo’n correspondent-portrait, maar het is wel erg “cultureel sfeertje” vaak; geef me liever de harde Franse realiteit: koopkracht, pensioenrellen, huurmarkt en waarom Parijs alles opslokt. Frankrijk is prachtig hoor, maar qua regels/vergunningen is het vaak gewoon een bureaucratische black box en daar hoor je in NL zelden iets concreets over.

Wel verfrissend dat ze die link met (ex-)kolonies en haar Senegal-ervaring meeneemt, want Frankrijk snapt z’n eigen “grandeur” nog steeds via die achtertuin en dat sijpelt door in alles van migratiedebat tot defensie. wat veel mensen niet weten: de Franse voedings- en landbouwlobby is ook mega-politiek (subsidies, pesticide-discussies, schoolkantines), en dat raakt direct koopkracht én gezondheid, veel concreter dan weer een stukje over Macron die staatsman wil spelen. overigens ben ik benieuwd of ze ook eens in de banlieues gaat kijken naar obesitas/voedselwoestijnen vs. die perfecte Parijse marktjes, dat contrast zegt echt veel over het land.

Leuk portret, maar ik hoop wel dat ze ook eens laat zien hoe Frankrijk bestuurlijk werkt: alles “Parijs beslist” en daarentegen zitten burgemeesters in dorpen met halflege klassen, dichtgetimmerde loketten en nul geld voor zorg of veiligheid. Dat zegt namelijk meer over die spanningen dan weer een Macron-speech, en eerlijk: daar kunnen we in NL ook wat van leren als we weer eens denken dat centraliseren altijd efficiënter is.

Wat ik in dit soort correspondent-portretten mis: hoe Frankrijk z’n staat eigenlijk “uitrolt” via prefecten en landelijke diensten, dat is echt een ander beest dan onze burgemeester/wethouder-constructie. Als Parijs iets wil, dan gaat het daar vaak niet via een raadsdebat maar via een circulaire en een vertegenwoordiger van de staat die het gewoon komt uitleggen, en dan kun je lokaal nog zo populair zijn maar je zit toch aan de ketting. En ja, dat klinkt efficiënt, tot je ziet hoeveel energie er in Frankrijk opgaat aan formeel gelijk hebben ipv iets fixen... herkenbaar trouwens.

Altijd leuk die “correspondent als gids”-vibe, maar wanneer gaan ze eens inzoomen op hoe Frankrijk z’n economie eigenlijk draait op een soort 2-speed systeem: mega veel kleine ondernemers/ZZP’ers die verzuipen in charges + papierwerk, en daarboven die grote staats/halfstaatsbedrijven die wél alle rails en regels snappen. Als je daar als buitenstaander een bedrijfje wil starten of verhuizen is het echt permission hell, en dan krijg je in NL weer het romantische Parijs-plaatje terwijl de rest van het land in formulieren zit te reloaden.

Feitje: Frankrijk is ook een zorgland in crisis, en daar hoor je in NL amper wat over. Huisartsen en SEH’s zitten er net zo vol, maar met nog meer regionale ongelijkheid, in sommige dorpen is gewoon geen dokter meer te vinden en dan krijg je dus óók meer spanningen rond immigratie en armoede, omdat alles via zorg en school als eerste voelbaar wordt. Benieuwd of ze dat meepakt, dat zegt vaak meer dan weer een Macron-verhaal.