Van festivalkoepeltje naar familietunnel: tweedehandstent in trek

tuurlijk “kamperen is hip” — het is vooral: huren/huizen/vakanties zijn onbetaalbaar gemaakt en dan heet een tweedehandstent ineens lifestyle. En dan springen Bever/Decathlon er weer op om er marge uit te persen met “circulair” branding, oh ja want alles wordt duurzaam zodra er een kassabon aan hangt. Laat die tentenbeurzen vooral groeien, maar maybe ook ff de echte oorzaak aanpakken: koopkracht en wooncrisis.

Luister, al die tweedehandstentjes zijn leuk tot je op zo’n camping staat naast 8 bluetoothspeakers en een vader die om 07:00 de luifel staat te rammen alsof ’ie een steiger bouwt. En dan op zondagavond met nat doek en schimmel terug naar een bovenwoning driehoog zonder balkon… succes met “gezellig buitenleven”, jansen.

Die CBS-cijfers zijn leuk, maar wat telt CBS hier precies als “gast”: unieke personen of overnachtingen, en zijn seizoenplekken/vaste caravans ook meegeteld? En dat verhaal over Decathlon met festival-retouren… worden die tenten dan echt getest op waterkolom/naden of is het gewoon “ziet er nog oké uit” en doorverkopen met een circulair stickertje? Ben ook benieuwd of gemeenten dit merken in vergunningen/drukte op campings, want in Den Haag hoor je vooral geklaag over overvolle strandcampings en parkeerchaos, niet over hippe tentjes. Bron/link naar die CBS-tabel graag, want 9% klinkt lekker maar zonder definities zegt het weinig.