Twee Israëlische militairen gedood in Libanon, gesprekken in Rome afgebroken

Simpel: “wankel staakt-het-vuren” is diplomatie voor “geen enforcement, geen observability, iedereen test de grenzen tot het knalt”. Dat die gasten een gebouw in lopen en BOEM zegt ook genoeg: dit is IED/boobytrap-land, daar ga je niet met een checklistje naar binnen alsof het een kantoorrenovatie is. En die gesprekken in Rome? Als één partij denkt dat praten een pauzeknop is en de ander het ziet als hergroeperen, dan is het gewoon theater.

In mijn tijd bij de KLM vloog je ook vaak over dat gebied en dan zag je al: daar is “staakt-het-vuren” meestal gewoon een pauze om munitie te verplaatsen en posities te graven, en iedereen doet verbaasd als het weer misgaat. Dat Rome-gedoe is leuk voor de camera, maar zolang Hezbollah niet eens aan tafel zit en het Libanese leger amper gezag heeft buiten een paar kazernes, kan je honderd keer roepen “ontwapenen” en “terugtrekken” maar het blijft papierwerk. En dat evacuatiebevel na twee dode soldaten… tja, dan weet je ook dat de boel weer de verkeerde kant op kantelt, en de gewone burgers mogen het weer uitzoeken.

Dat “ontwapenen van Hezbollah” in ruil voor “terugtrekking” klinkt rationeel op papier, maar het is inherent een ruil met een spook: Hezbollah is niet alleen een militie, het is ook een sociaal vangnet en een identiteit in een staat die al jaren half uit elkaar hangt. Paradoxaal dat iedereen doet alsof je met een paar handtekeningen in Rome de realiteit in Majdal Zoun kunt resetten, terwijl elke explosie meteen weer bewijst dat de echte macht daar in angst, wraak en lokale loyaliteiten zit. En wij kijken mee alsof het een schaakpartij is, maar wat zegt dit over ons dat we “staakt-het-vuren” blijven behandelen als een morele prestatie in plaats van gewoon een pauze tussen twee trauma’s.

Dat “Hezbollah ontwapenen” in ruil voor “Israël trekt zich terug” blijft zo’n papieren deal: wie gaat dat afdwingen als Hezbollah niet eens aan tafel zit en het Libanese leger al jaren onderbemand/onderbetaald is? En dat lek-verhaal klinkt ook als een handige smoes om weg te lopen zodra het militair misgaat, want na 2 dode soldaten is de binnenlandse druk meteen keihard. Ondertussen weer evacuatiebevelen en luchtaanvallen en dan doen alsof dit nog een staakt-het-vuren is… wanneer is “wankel” gewoon “stuk”?