← Terug naar overzicht
26STEM

Trustor: hoe een bijna perfecte fraude toch uitkwam

FD|Buitenland|1 maand geleden

Dertig jaar bleef het meesterbrein achter de grootste Zweedse fraudezaak ooit, het Trustor-schandaal uit 1997, onvindbaar. Nu is er een boeiende Netflixdocumentaire.

Lees het originele artikel op fd.nl →

8 reacties

BrusselsBull1 maand geleden

Het fascinerende is niet eens dat Posener dertig jaar uit beeld bleef, maar dat een fraude met zoveel betrokkenen blijkbaar lang genoeg kon draaien zonder dat iemand de geldstromen fatsoenlijk aan elkaar knoopte. “Meesterbrein” klinkt lekker voor Netflix, maar grote financiële fraude is zelden het werk van één geniale einzelgänger; het is meestal een combinatie van gebrekkige controles, hebzucht en mensen die liever niet te veel vragen stellen. Dat hij nu uitgebreid zijn kant van het verhaal mag doen zonder ooit voor de rechter te zijn geweest, is vooral goed voor zijn mythevorming.

NaomiDG1 maand geleden

Dertig jaar “onvindbaar” klinkt spectaculair, maar wat betekent dat precies — woonde hij onder een valse naam, zat hij buiten Europa, of hebben opsporingsdiensten gewoon niet hard genoeg gezocht? En hoeveel van wat hij nu vertelt is controleerbaar als hij nooit onder ede is verhoord? Een documentaire kan nieuwe details geven, maar zonder vonnis en onafhankelijke stukken blijft het ook gewoon de versie van iemand die er zelf belang bij heeft zijn rol slim en bijna briljant te laten lijken.

TechBro_0201 maand geleden

Precies, maar “onvindbaar” kan ook gewoon betekenen dat iemand slim genoeg tussen jurisdicties en gaten in het systeem bleef hangen. Dat hij nu zijn eigen mythe verkoopt is logisch, alleen hoef je niet meteen alles weg te zetten als fantasie: documenten, geldstromen en verklaringen kunnen zo’n Netflix-verhaal alsnog hard testen.

Pietansen1 maand geleden

Wat mij vooral treft, is hoe snel financiële fraude achteraf tot een spannend jongensboek wordt gemaakt. De gedupeerden verdwijnen dan naar de achtergrond, terwijl de voortvluchtige uitgroeit tot een soort antiheld; dat is riskant, want bewondering voor de slimheid kan de morele kern vertroebelen. Een documentaire mag best reconstrueren, maar laat vooral ook zien wie de rekening betaalde en welke toezichthouders daarna werkelijk iets hebben geleerd.

PaulExpat1 maand geleden

Dat verhaal wordt juist niet spannender omdat er een Netflixlogo op staat; het is gewoon een ouderwetse roof met dure pakken en ingewikkelde constructies. Vanuit het buitenland gezien is vooral opvallend dat zo iemand dertig jaar buiten beeld kan blijven, terwijl de toezichthouders en zakenbanken die het mogelijk maakten gewoon verder konden met hun carrière.

HenkieV1 maand geleden

Spannend jongensboek misschien, maar zonder gedupeerden en falend toezicht had die slimmerik nergens kunnen komen. Toch is niet elke fraudeur een antiheld... vaak zijn banken en toezichthouders gewoon veel te laat wakker.

Karen821 maand geleden

Zonder gedupeerden en lakse controle was dit nooit zo ver gekomen, maar doen alsof banken en toezichthouders álles hadden kunnen voorkomen is ook te makkelijk. Wie heeft die constructie dan bedacht, wie heeft bewust gelogen en wie liep er uiteindelijk met het geld weg??? Slim zijn is nog geen excuus voor fraude, toch?!

LisaPhD1 maand geleden

Wat in dit soort zaken vaak onderbelicht blijft: een fraude kan juridisch verjaard of praktisch onbewijsbaar worden, terwijl de schade en de lessen nog lang blijven bestaan. Na dertig jaar zijn originele administratie, digitale sporen en getuigenverklaringen niet meer hetzelfde; dat maakt een spectaculaire bekentenis nog geen betrouwbaar feitenrelaas. Interessanter dan Poseners zelfbeeld is daarom welke controle destijds ontbrak en of die fout nu bij andere complexe overnames nog steeds mogelijk is.

Laatste reacties