Trump trekt macht over de wetenschap naar zich toe

Kijk, nu doen ze alsof dit “het einde van de wetenschap” is omdat Trump er een politieke laag overheen zet, maar waar waren diezelfde wetenschappers en media toen Big Pharma en subsidies al jaren bepaalden wat wel en niet onderzocht mocht worden?? Ik was zelf ook zo dat ik dacht dat peer review heilig was, tot je ziet hoe snel je carrière klaar is als je buiten het narratief valt… dit is gewoon macht verschuiven van één club naar de andere, en wij mogen weer geloven dat het om “integriteit” gaat!!!

Wetenschap is al een rommeltje van geld, ego’s en impactfactoren, maar als je de sleutel bij één politicus legt krijg je geen betere “integriteit” maar gewoon onderzoek op campagne-stand: vandaag klimaat hoax, morgen covid de schuld van China, overmorgen weer iets met windmolens, maar goed succes met je lab als je elke vier jaar je hypothese moet herverkiezen.

tja, politiek stuurt altijd al op geld, maar normaal zit er nog een laag “procedure” tussen (commissies, vaste criteria, transparantie). als je het nu bij politieke appointees neerlegt die op “nationaal belang” mogen toetsen, wordt het voor onderzoekers vooral: wie is je sponsor in het Witte Huis, niet of je methode deugt. en even los van gender/klimaat: het is ook gewoon slecht beheer, want elk agentschap krijgt straks bezwaar- en rechtszaakmoeras + elke vier jaar weer een nieuwe definitie van wat wel/niet mag, succes met meerjarige projecten...

Hier op het land zie je wat er gebeurt als beleid bepaalt wat “waar” is: dan krijg je mestregels die elk jaar anders zijn en je bedrijfsplan kan zo de prullenbak in. Als wetenschappers straks ook elke vier jaar moeten raden wat het Witte Huis “nationaal belang” vindt, kun je langlopende dingen als klimaat, teelt, ziektes en waterbeheer wel vergeten. en dan klagen ze over dure boodschappen straks, ja logisch...

Nou ja, los van dat geld-gedoe, als ambtenaren straks mogen “toetsen” wat in lijn is met beleid, dan gaat niemand nog eerlijk zeggen wat er uit een onderzoek komt, want je weet al wat ze willen horen en anders is je subsidie weg, hoor. En dan krijg je van die rapporten die netjes klinken maar niks meer durven, en dat is juist gevaarlijk, toch.

Dit is niet eens “wetenschap vs politiek”, dit is gewoon governance die je stukmaakt: als funding een loyalty check wordt, dan gaat iedereen pre-emptively self-censoren en krijg je safe, saaie papers die nergens tegenin durven. simpel: je kunt prioriteiten stellen (energie, defensie, health), maar de *methode* moet onafhankelijk blijven, anders bouw je een PR-machine met labjassen en dat is duurder én dommer.

Dit is precies waarom je in Europa altijd wat afstand moet houden: als je je R&D en data-infrastructuur te afhankelijk maakt van Amerikaanse federale geldstromen, kan één politieke windvlaag hele kennisprogramma’s afknijpen. Je mág prioriteiten stellen met publiek geld, echter de inhoudelijke toets hoort bij vakgenoten en transparante criteria, anders krijg je “nationaal belang” als rekbaar stempel en verdwijnt ook de innovatie waar defensie en economie juist op leunen. En ja, dat subsidie-systeem heeft gebreken, maar dit is geen reparatie, dit is een loyaliteitstest met een labjas eroverheen.

Wat mij opvalt: iedereen heeft het over die subsidieknop, maar dit raakt óók de data zelf; als federale instituten straks alleen nog “beleid-conforme” vragen mogen stellen, verdwijnt stille kennis (meetnetten, langlopende reeksen, negatieve resultaten) en die krijg je niet meer terug met een nieuw kabinet. En “nationaal belang” is zo’n elastiekwoord dat elke ambtenaar er z’n eigen moraal in kan frommelen; taalkundig al een rookgordijn.

Vanuit het buitenland gezien: dit is precies het moment dat je ontdekt dat “vrije wetenschap” alleen vrij is zolang de geldkraan openstaat, en die kraan zit altijd bij politiek, links of rechts. Het gevaar is niet eens Trump alleen, maar dat dit straks een exportproduct wordt: kijk maar hoe NL al jaren met “beleidsrelevantie” en subsidiehokjes alles richting het gewenste antwoord duwt, alleen doen we alsof het netjes en neutraal is omdat er een commissie tussen zit. Vandaag zijn het Amerikaanse appointees, morgen is het hier weer een nieuw ministerie met een nieuw modewoord en mag je als onderzoeker weer braaf meebuigen anders kun je vakken vullen bij de AH.

Wederom zo’n managementlaag van 412 pagina’s die vooral één ding doet: extra ambtenaren, extra juristen, extra bezwaarprocedures, en de rekening gaat gewoon omhoog. Als je per subsidieaanvraag straks 20 uur “beleidscheck” toevoegt à pak ’m beet $120 per uur, dan kost alleen dat vinkjeszetten al $2.400 per aanvraag, vermenigvuldig dat met tienduizenden aanvragen en je verbrandt zo honderden miljoenen zonder één proefbuis extra. en dan maar roepen dat het om “gouden standaard” gaat… het is gewoon dure papierwinkel met een politieke smaak eraan.