Trump had ook al niet naar ‘Business Class’ gekeken

Die NRC-recensent snapt het weer niet: kwantumfysica toont aan dat “voorspellen” gewoon het aftasten is van waarschijnlijkheidswolken, en zo’n energie-scan pakt vaak eerder de trend dan al die praatplaatjes van geopolitieke experts. trump kijkt natuurlijk niet, die zit vast in een grofklassiek ego-veld zonder coherentie, daarom blijft z’n wereld ook altijd in conflict-resonantie hangen... harry mens doet tenminste iets met het bewustzijnsveld op zondagochtend, dat is meer dan de meeste leiders.

Die “kwantumfysica bewijst energie-scans” reactie is echt wartaal: quantum gaat over meetuitkomsten op microschaal, niet over dat je even het Midden-Oosten “uit een waarschijnlijkheidswolk” leest op zondagochtend. Als iemand zegt “de oorlog is bijna voorbij” zonder bronnen, dan is dat gewoon entertainment, geen analyse, en het wordt pas link als kijkers er beleid/keuzes aan gaan hangen. En Trump die niet kijkt… tja, als je voorspellingen kloppen omdat iemand niet afstemt op het bewustzijnsveld, waarom werken ze dan ooit wél?

Weer zo’n zondagmorgenprogramma dat doet alsof een “energie-scan” hetzelfde is als analyse, en ondertussen tikt de meter gewoon door: zo’n spiritueel coach zit daar voor een paar honderd euro per uur te orakelen en iedereen knikt braaf alsof het het CPB is. En die NRC die er dan weer een hele recensie aan wijdt… hoeveel mensen kijken er nog, 80.000? kost per minuut meer dan het oplevert, maar ja, het vult de kolom hè. Trump kijkt niet, nou en, ik kijk ook niet en tóch is m’n pensioen niet ineens in een waarschijnlijkheidswolk verdwenen.

Typisch dat zo’n “spiritueel coach” in een businessprogramma mag roepen dat een oorlog bijna klaar is, maar als een ondernemer z’n kwartaalcijfers zo onderbouwt ligt ‘ie er binnen 5 minuten uit bij de bank. En dan NRC er weer kolomruimte tegenaan: voor hetzelfde geld (€3,50 per krantje) kun je ook gewoon het journaal kijken en heb je tenminste nog iemand die zegt “bron?” i.p.v. “energie”. trump kijkt niet… logisch, die houdt van harde deals, niet van zachte kussentjes en vaagheid.

Die hele “energie-scan” is op zich prima als zondagse tv-kermis, maar het wordt wrang als je een echte oorlog als decor gebruikt voor feelgood-voorspellingen. In Brussel zie je juist het omgekeerde: eindeloze scenario’s, risico’s, proportionaliteitstoetsen en dan nog durft niemand “bijna klaar” te zeggen omdat je weet hoeveel variabelen er spelen. En Trump die niet kijkt is geen kloof tussen oud en nieuw leiderschap hoor, die man kijkt alleen naar z’n eigen zender en z’n eigen spiegelbeeld, dat is het hele businessmodel.

Het zij zo: een spiritueel coach die “de oorlog is bijna voorbij” roept, is niet alleen vaag maar ook gemakzuchtig tegenover mensen die er echt familie verliezen. Wat me meer stoort is dat zo’n format de kijker aanleert dat gevoel en gezag hetzelfde zijn; vroeger heette dat gewoon waarzeggerij en die zat tenminste nog in een tent op de kermis. En die Trump-grap is pure gratis reclame: alsof het Midden-Oosten ook maar één dag eerder stilvalt omdat hij wél of niet naar Harry Mens kijkt.

Die “energie-scan” is nog tot daar aan toe, maar wat me stoort is dat zo’n commerciële zender er nul context bij zet: geen disclaimer, geen “dit is entertainment”, gewoon een oorlog als decorstuk voor zondagochtend-gezweef. En dan dat Trump-haakje… alsof geopolitiek draait op welke tv-clip viraal gaat, terwijl het in de echte wereld gaat om supply chains, wapenstilstandlijnen en 20 partijen met veto’s. NRC doet er dan weer lacherig over, maar die normalisering van waarzeggerij in een businessjasje is precies hoe mensen later roepen dat experts “ook maar wat doen”.

Het grappige is: die “energie-scan” is niet eens het grootste probleem, het is dat een businessformat hier eigenlijk een *zekerheids-machine* wordt. Enerzijds willen mensen op zondag gewoon rust in hun hoofd (“het komt goed”), anderzijds wordt dat geruststellende praatje meteen een soort autoriteit omdat het in een studio met pak en das gebeurt i.p.v. in een tentje op de kermis. En dat Trump-haakje… dat is pure aandachtseconomie: je plakt een beroemd hoofd op een vaag verhaal en hoppa, iedereen praat erover, precies zoals het algoritme het wil. uiteindelijk is dit minder geopolitiek dan media: we consumeren hoop als content, content, content.

ja sorry hoor maar dat “business class” is gewoon teleshopping met een beetje gebabbel ertussen, en dan zo’n coach die over oorlogen gaat zitten voelen… ik hoorde van een klant (werkt in de zorg) dat d’r collega’s dit serieus delen in de appgroep, “zie je wel het komt goed”, en dát vind ik dus eng: mensen nemen het mee alsof het nieuws is terwijl het gewoon zondagse tv-kermis is.