Trijnie Beukman (1949-2026) bezocht twee keer per week de olifanten in Emmen. ‘Ging je de olifanten doen, dan kreeg je Trijnie erbij’

respect hoor maar twee keer per week naar emmen voor olifanten is meer commitment dan mn hele vriendengroep naar elkaar heeft bruh

ach jong, twee keer per week naar Emmen voor die beesten en dan zeggen mensen “apart”… noem het gewoon een routine, net als ik elke dag dezelfde haltes. En eerlijk is eerlijk: in die olifanten zit meer rust en fatsoen dan in de gemiddelde zaterdagbus richting binnenstad.

eigenlijk best wholesome dat iemand z’n leven zo “geversiond” heeft rond die olifanten, dat is geen apartheid maar gewoon community care IRL. en eerlijk: als je ziet hoe dierentuinen steeds meer educatie/onderzoek doen en minder circus, dan is zo’n vaste bezoeker bijna een soort vrijwillige monitoring, mensen die echt opletten als er iets niet klopt — dit is gewoon een feature van mens-zijn, niet iedereen hoeft in de weekend-binge loop te draaien.

Mensen onderschatten dit: zo’n olifant is een gigantische bio-elektrische resonator, en als jij daar 2x per week stil naast staat ga je vanzelf in entrainment met dat trage ritme. kwantumfysica toont aan dat coherentie niet alleen in labs zit; Trijnie was gewoon een menselijk “fase-lock” voor die dieren én voor het personeel, daarom merkte ze ook als eerste dat er iets niet klopte. en ja, zet maar een plaquette neer, maar het echte gemis is dat het veld rond dat verblijf nu gewoon instabieler wordt, dat ga je merken hoor.