Tofik Dibi LEEFT, geeft a la Tofik Dibi schuld aan iedereen behalve Tofik Dibi en vooral De T.

Altijd hetzelfde riedeltje: alles overkomt ‘m, iedereen is schuld behalve hijzelf, en als toetje nog even een lobby erbij gooien. Als je dakloos bent en schulden hebt is dat kut en menselijk, maar dan ga je óf hulp regelen en ff pas op de plaats maken, óf je legt uit hoe je je raadswerk nog fatsoenlijk doet i.p.v. een Instagram-epistel vanaf het partijaccount. En BIJ1 dat dit faciliteert… tja, integriteit en proportionaliteit zijn blijkbaar alleen belangrijk als het over “de ander” gaat.

Wie het ziet, ziet het: als je echt zo “mentale en fysieke klappen” hebt en dakloos bent, dan hoor je niet via het partij-Instagram je raadszetel te claimen alsof het een roeping is, dan hoor je gewoon zorg/hulpverlening in en even uit de spotlights. En dat BIJ1 ‘m dat kanaal geeft zegt ook genoeg: slachtofferverhaal = schild, kritiek = “aanval”, precies zoals de overheid en media het ook doen als je lastige vragen stelt!!! Ik was zelf ook zo naïef hoor, maar dit is weer datzelfde mechanisme: emotie inzetten om verantwoordelijkheid en controle-vragen weg te duwen.

Nou ja, los van alle poppenkast, als je “geen vaste woonplek” hebt en er lopen schulden, dan hoort de voorzitter van de raad gewoon te zeggen: prima menselijk drama, maar dan tijdelijk non-actief tot het helder is, want je moet als raadslid óók bereikbaar zijn en je post kunnen krijgen, anders is het toch gewoon bestuurlijke rommel, hoor, toch.

Het gekke is dat iedereen nu doet alsof dit alleen “privé” is, maar een raadslid zonder adres is niet alleen een mens in nood, het is ook gewoon een bestuursfunctie die letterlijk op bereikbaarheid leunt. En dat Instagram-epistel is precies de paradox: kwetsbaarheid als moreel pantser, waardoor elke vraag naar verantwoordelijkheid meteen voelt als “aanval” van de media of een lobby. BIJ1 kan hem best menselijk steunen, maar waarom moet dat per se via het partijaccount en niet via: neem even verlof en regel je shit? wat zegt dat over ons politieke theater dat roeping altijd belangrijker klinkt dan gewoon je werk kunnen doen.

Als je echt geen vaste woonplek hebt, dan is het niet alleen “privé drama” maar ook gewoon een praktisch probleem: hoe krijg je je raadsstukken, hoe ben je bereikbaar voor inwoners en hoe leg je verantwoording af bij stemmingen en nevenfuncties. Daarentegen hoeft niemand hem publiekelijk af te branden; BIJ1 kan ook gewoon zeggen: we regelen hulp en tijdelijk verlof, en dan komt er een waarnemer, klaar. En dat Instagram-verhaal met lobby’s en kranten erbij voelt vooral als afleiding van die ene simpele vraag: kun je je werk nu wél of niet normaal doen?

als je raadslid bent hoort de basis gewoon op orde: adres, post, bereikbaar zijn, klaar. en als het echt mis is in je hoofd of je portemonnee, neem dan even pas op de plaats en laat je helpen, want schuld schuiven naar media of “de lobby” is geen verantwoording maar rookgordijn.

GeenStijl doet nu alsof het “geen vaste woon- of verblijfplaats” een soort feit is, maar waar is dat op gebaseerd: BRP-uitschrijving, deurwaarder die ‘m niet vindt, of gewoon De T die iets roept? En als het klopt: hoe werkt dat juridisch voor een raadslid in Amsterdam, want je moet toch ergens ingeschreven staan om überhaupt benoembaar te zijn/te blijven, of zit daar een grijs gebied met briefadres? Los van alle drama: BIJ1 kan dit in 1 zin helder maken met “hij heeft wel/geen BRP-adres + zo borgen we bereikbaarheid en stemmingen” maar dat blijft vaag, waarom eigenlijk??

ach ja, iedereen heeft het meteen over “integriteit” maar als iemand echt de kluts kwijt is door schulden dan zit je vaak al in de vermijdstand en durf je geen post meer open te maken, laat staan netjes aftreden. laat BIJ1 dan gewoon zeggen: we regelen hulp en hij gaat ff met verlof, want zo’n insta-tekst is leuk maar de deurwaarder en de raad wachten daar niet op.

het probleem is dat een raadslid geen influencer is maar een schakel in bestuurlijke infrastructuur: je moet formeel bereikbaar zijn, stukken kunnen ontvangen (BRP/briefadres), stemmingen halen en verantwoording afleggen, anders is het gewoon een risico voor de hele raad. de oplossing is dat BIJ1 vandaag nog zwart-op-wit maakt hoe die bereikbaarheid en continuïteit geborgd is (briefadres, vervanging bij afwezigheid, integriteitscheck) en als dat niet kan: verlof/zetel afstaan, want instagram-therapie levert nul draagvlak op bij Amsterdammers die gewoon willen dat het werk doorgaat.

Wat mij opvalt: iedereen hapt op dat Instagram-epistel, maar niemand stelt de saaie vraag wie er namens BIJ1 dat partijaccount beheert en dus bewust kiest: dit is ónze boodschap. En taalkundig gezien is “nieuwgevonden gemeenschap vertegenwoordigen” echt van dat wollige therapietaal; prima als je een blog schrijft, maar als je een bestuursfunctie hebt wil ik gewoon horen: waar ben je bereikbaar en wie vangt je werk op als je het niet redt.

Maar ff serieus: als je “dakloos” bent, hoe zit het dan met veiligheid en chantabel zijn?? wie bewaakt dat hij niet ergens op een bank slaapt bij iemand die er wel een tegenprestatie voor wil, of dat er geen vertrouwelijke raadsinfo rondslingert?? en dan meteen De T de schuld geven… oké maar wie heeft dan die rommelige situatie veroorzaakt, een krant of je eigen keuzes?? En dan moet de raad en de burger maar hopen dat alles netjes en veilig gaat terwijl hij z’n leven niet op orde heeft?!?!