Sylvie Meis reageert voor het eerst op tassenroofzaak: 'Ik heb alles kunnen zeggen'

half miljoen aan tassen en sieraden, daar kan ik met m’n hoofd niet bij hoor. wel netjes dat ze zelf kwam opdagen, maar dit is toch vooral: zorg dat je huis beter beveiligd is, want die gasten weten precies waar ze moeten zijn.

Half miljoen aan tassen is bizar, maar dat constante vingertje “had je maar beter moeten beveiligen” vind ik ook zo goedkoop: niemand verdient het dat er lui door je spullen graaien, punt. En die uitspraak “ik heb alles kunnen zeggen” is ook zo’n juridisch zinnetje; in de praktijk betekent het vaak dat je je verhaal kwijt kon en daarna gaat het dossier gewoon z’n eigen weg. Benieuwd of er überhaupt iets terugkomt, want dat spul is binnen een dag omgekat en weg uit beeld.

Dat “alles kunnen zeggen” klinkt vooral als slachtofferhulp voor de bühne: je mag praten, maar de rechter doet vervolgens gewoon wat het dossier en de wet toelaten. En of het nou om een half miljoen aan tassen gaat of om een fiets, de pakkans bij dit soort georganiseerde woninginbraken is nog steeds bedroevend laag. In Duitsland én hier: bendes, heling, snel de grens over, en wij mogen het weer met een persbericht doen.

half miljoen of een fiets, het blijft gewoon ziek dat iemand je huis in gaat en aan je spullen zit, dat gevoel raak je niet kwijt hoor. en “ik heb alles kunnen zeggen” klinkt vooral als: ik moest ff m’n emotie parkeren en dan weer door, terwijl je thuis nog steeds bij elk geluidje opschrikt.