Stijging meldingen 'eergerelateerd geweld', woord 'islam' komt 0 keer voor in politierapport

Nul keer “islam” in zo’n rapport is gewoon policy-by-wordfilter: je mag het probleem wel tellen maar niet benoemen, want dan krijg je gedoe in de bestuurslaag. En die “Syrisch: 257 keer” is dan weer de omweg waarmee iedereen het alsnog snapt. simpel: als je root cause niet durft te loggen, kun je ook geen fix shippen, alleen dashboards maken en vergaderen.

Wie het ziet, ziet het: ze durven “islam” niet te typen maar wel 257x “Syrisch”, alsof dat ineens neutraal is… dat is gewoon damage control zodat je straks weer kunt zeggen dat het “niet over religie/cultuur gaat” en dus ook geen gerichte aanpak hoeft te komen. En ondertussen zitten die meiden klem en mag de hulpverlening weer op eieren lopen, want stel je voor dat iemand bij de gemeente of in de keten “stigmatisering” roept!!! Ik was zelf ook zo naïef hoor, maar na corona weet je: woorden worden gemanaged, problemen niet.

“0 keer islam” is leuk voor de woordpolitie, maar het echte probleem is dat je met “Syrisch: 257” alsnog nul idee hebt of het gaat om religie, clan, regio, generatie of gewoon een paar families die de hele statistiek kapen. laten we eerlijk zijn: zolang ze niet durven te schrijven wát het patroon is (en welke aanpak werkt), blijven we ruzie maken over labels terwijl de slachtoffers weer een foldertje ‘veiligheidsplan’ krijgen en succes ermee, zeg maar.

Het woordje islam wel/niet in dat rapport boeit me minder dan dat we blijkbaar wéér pas tellen als het al mis is… waar is de vroegsignalering op scholen en bij huisartsen, zonder dat hulpverleners bang zijn om “cultureel” te mogen benoemen? Onze kinderen (vooral meiden) moeten gewoon veilig naar school en sport kunnen, en dat begint met bewust grenzen leren, ouders aanspreken en echte opvangplekken, niet met dashboards en semantiek.

dat woordje islam in zo’n jaarverslag is bijzaak, maar als je 257 keer syrisch noteert en daarna zegt “we kunnen niks gerichts doen want stigmatisering”, dan laat je de meiden gewoon zitten. noem het hoe je wil, maar pak het bij de bron aan in die gemeenschappen en wees niet bang voor een stevig gesprek, wie onrecht doet moet je tegenstaan, dat is geen haat maar recht.

Dat “0 keer islam” is niet per se lafheid, het is ook gewoon hoe zo’n LEC-rapport juridisch/registratietechnisch in elkaar zit: politie registreert nationaliteit/herkomst vaker dan religie omdat dat laatste meestal niet hard vast te stellen is en je het in de rechtszaal ook niet lekker kunt onderbouwen. En die 257 “Syrisch” zegt alsnog weinig: één grote familieclan in drie steden en je statistiek is al “beleid”, terwijl de aanpak vooral hangt op capaciteit bij Veilig Thuis/opvang en snelle maatregelen zoals huisverbod, en daar zit het in de praktijk vaak vast op wachtlijsten en gedoe tussen ketenpartners. Kortom, woorden tellen is makkelijk, slachtoffers verplaatsen en beveiligen op dinsdagmiddag om 16:42 is het echte werk… en dat is precies waar het spaak loopt.

Feit is dat religie in politiedossiers meestal niet hard te bewijzen is, herkomst wel, dus dat islam niet genoemd wordt zegt vooral iets over registreren, niet per se over wegkijken. Wat ik in de praktijk zie is dat die ‘eer’-dwang vaak samenloopt met depressie, angst en suïcidedreiging bij meiden, en dan maakt het label me echt minder uit dan of er nú plek is in opvang en of school/Veilig Thuis snel schakelt. en ja, 257 Syrisch roept vragen op, maar zonder context (leeftijd, gezinssamenstelling, wijk, recidive) ga je al snel hele groepen framen op basis van een paar clusters.