Sterke klimmers ontsnappen uit groep met Arensman, ploeg van Pogacar houdt verschil beperkt

Pogacar-ploeg “houdt verschil beperkt” is ook gewoon: we laten ze gaan tot het ons uitkomt en dan draaien we de kraan dicht, klaar. Arensman in zo’n vlucht is leuk voor het scherm, maar als UAE op proportionaliteit rijdt (lees: niet overkoken) komt het in de laatste klim toch weer bij elkaar. Benieuwd of iemand nog ballen heeft om eerder aan te vallen, want anders kijken we weer naar een gecontroleerde tijdrit bergop.

Luister, dat “vlucht met klimmers” is tegenwoordig net de gratis stroopwafel bij de koffie: leuk voor de kijker maar UAE rekent ’t gewoon uit op wattages en bidons, klaar. Arensman moet niet in zo’n etappefilm gaan zitten maar één keer gokken op een slechte dag van Pogacar of een lek op het rotste moment, anders word je weer 12e met applaus langs de kant, jansen.

In de praktijk is zo’n vlucht met Arensman ook gewoon een manier om een dag “goed” te rijden en vertrouwen te tanken, niet iedereen kan elke rit Pogacar pijn doen hè. En voor de kijker: liever dit dan weer 40 km aan treintje kijken tot de laatste 6 minuten op de slotklim.

Ach ja, iedereen doet alsof het allemaal “berekend” is, maar zo’n vlucht dwingt UAE wel gewoon om mannetjes op te branden en dan kan Pogacar op dag 3 in de bergen ineens wél alleen zitten. En Arensman pakt tenminste tv en misschien bergpunten, beter dan weer de hele dag achter dat treintje aanhobbelen.