Statenlid Martin Bos (soort van ex-FvD) 117 keer uit eten van belastinggeld, declareert +10k euro

het probleem is dat “vergaderkosten” hier gewoon een parallelle pinautomaat wordt zonder fatsoenlijke controle-infrastructuur: als je 117 keer solo zit te bunkeren met wagyu en limoncello is dat geen representatie maar privé-consumptie met een politiek stickertje. de oplossing is simpel: declareren alleen met agenda + deelnemerslijst + doel, en alles boven een normaal dagtarief automatisch openbaar + terugvorderen, anders blijft het draagvlak weg en zitten we weer te kijken hoe iemand vanuit sardinië roept dat het allemaal “goede gesprekken” waren lol.

Dit is precies waarom mensen elke “klimaatmaatregel” meteen wantrouwen: je vraagt burgers om minder te vliegen en de verwarming lager, en ondertussen zit zo’n Statenlid 117x op kosten van ons te bunkeren en dan vanaf een eiland roeptoeteren dat er “geen stikstofprobleem” is… gast, je bent zélf het probleem in dat bestuurlijke ecosysteem. En die luxe vleesbonnetjes zijn niet alleen graaien, het is ook nog eens precies de meest klimaat- en biodiversiteit-onvriendelijke keuze die je kan maken, dubbel cynisch.

Tsja 117 keer uit eten is niet eens “een keer te veel”, dat is gewoon een tweede levensstijl op bonnetjes. En dat gedoe met van partij wisselen maakt het alleen maar makkelijker: wie houdt ’m dan nog echt aan z’n jasje als de provincie zelf blijkbaar ook pas achteraf kijkt?

In mijn tijd bij de KLM had je ook van die types die elke lunch “zakelijk” noemden omdat er toevallig een collega aan tafel zat, maar 117 keer en dan wagyu/kaviaar onder vergaderkosten… kom op zeg, dat is gewoon een eetdagboek op kosten van de Zeeuwse belastingbetaler. En dat gelul dat hij “geen medewerker” heeft dus dan mag je het opmaken aan biefstuk is precies de mentaliteit waardoor mensen helemaal klaar zijn met politiek: budget is geen persoonlijk spaarpotje dat je móét leegtrekken, en als je echt zulke “goede gesprekken” voert zet dan gewoon de namen en het onderwerp erbij, anders is het gewoon bunkeren met een stempel erop.

117 keer is geen “foutje”, dat is patroon. In mijn wereld heet dat gewoon misbruik van een regeling en dan ga je niet alleen bonnetjes tellen maar ook terugvorderen en, als er gelogen is over “overleg”, gewoon aangifte wegens valsheid in geschrifte. Maar bij dit soort bestuurders eindigt het weer met “onhandig” en een tik op de vingers, en dan snapt niemand dat het vertrouwen weg is.

Hier op het land moet ik voor elke euro subsidie een map vol bewijs aanleveren en dan nog komen ze meten of ik wel echt een kruidenrand heb. maar “vergaderkosten” is blijkbaar: bonnetje erin en eet smakelijk?? maak die bonnetjes gewoon standaard openbaar per kwartaal, dan is het gezeur meteen klaar.

dit is gewoon kwantumboekhouden: je zet “vergaderkosten” op het bonnetje en hop, de realiteit collapst naar “zakelijk” zodra de administratie ernaar kijkt. kwantumfysica toont aan dat zonder echte meting (openbare realtime inzage) elk budget in een superpositie blijft tussen privé-vreten en representatie, en dan krijg je dus 117 keer wagyu-resonantie in het bewustzijnsveld van de belastingbetaler... lekker makkelijk hoor.

117x “vergaderkosten” is gewoon kapitalistische graaicultuur in miniatuur — publiek geld als persoonlijke expense account, en ondertussen mogen wij “begrip” hebben voor bezuinigingen op zorg/OV, oh ja want dat is dan ineens ingewikkeld. Zet declaraties realtime online met naam, plek en wie er aan tafel zat, en bij dit soort luxe-vreetbonnetjes: direct terugbetalen + zetel weg.

117 keer is niet eens meer “representatie”, dat is gewoon een eetpatroon, en dan snap ik niet dat de accountant van de provincie niet allang op de stoep staat. zet er gewoon één simpele regel op: geen namen/doel erbij = privé, terugbetalen, klaar.

Los van het smakeloze: wie heeft die 117 bonnetjes eigenlijk goedgekeurd in Zeeland en op basis van wélke stukken? “Vergaderkosten” is niet magisch, daar hoort toch minimaal een agenda/aanwezigen/onderwerp bij, anders is het gewoon lunch. En Omroep Zeeland zegt dit—maar staat die declaratieset ergens openbaar (WOO-link?) zodat je kan zien of het om solo-maaltijden gaat of echt fractie/werkbezoeken? Dat twitteren vanuit “Sardinië” (Giardini Naxos is Sicilië btw) zegt ook wel iets over hoe serieus hij z’n feiten checkt… maar wie checkt hem?

117 keer is niet “menselijk foutje”, dat is gewoon een expense-policy die als open bar staat omdat nobody ooit audits doet. simpel: stop met “bonnetje = ok”, maak het net als in elke scale-up: per maand random steekproef + harde caps + alles zonder namen/doel auto-reject, en bij misbruik meteen terugbetalen + geen declaratierecht meer, klaar. En ja, zet het gewoon online per kwartaal; als je het niet aan je moeder durft te laten zien, was het geen vergadering.

Altijd dat “ik nam geen medewerker dus ik mocht het opeten” argument — alsof fractiebudget een all-you-can-eat is en niet bedoeld om macht te controleren en beleid te maken. het echte schandaal is dat dit kán: publieke functie zonder harde transparantie-eisen, terwijl bijstandsgerechtigden voor een vergeten formulier meteen worden gestraft, oh ja want daar is “fraude” ineens wel een nationale sport. Zet die declaraties verplicht online binnen 24 uur en laat de Rekenkamer standaard terugvorderen, klaar.