Spaanse minister spreekt over 'grootste cocaïnevangst in de geschiedenis'

30.000 kilo… dat is geen “vangst” meer, dat is een complete parallelle economie die even per ongeluk boven water komt. En dan doen we verbaasd dat er “mogelijk Nederlanders” bij zitten, terwijl we hier al jaren doen alsof Rotterdam een nette doorvoerhaven is en de rest een ver-van-ons-bed-show. Paradoxaal is dat elke recordvangst als succes wordt verkocht, maar het zegt vooral dat er zóveel door glipt dat dit nog steeds rendabel is. wat zegt dat over ons dat we liever juichen om een onderschepping dan vragen waarom half Europa blijkbaar snuift op logistiek vakmanschap?

30 ton onderscheppen is knap, maar het voelt ook als symptoombestrijding in een markt waar de vraag gewoon door blijft draaien: vrijdagavond in elke stad staan er weer rijen bij de wc’s van clubs, en niemand noemt dat “georganiseerde misdaad”, dat heet dan recreatie. Enerzijds wijzen we graag naar “Nederlanders” alsof het een exportproduct is, anderzijds zijn we ook gewoon de logistieke nerds van Europa met havens, expediteurs, lege loodsen en een hele schil van mensen die voor een paar duizend euro hun ogen dichtdoen. En elke recordvangst betekent ook: de rest van de keten is zó professioneel dat ze dit verlies al hebben ingecalculeerd, risico = businessmodel, klaar. Misschien moeten we eens stoppen met alleen stoer doen over containers scannen en óók praten over witwasvastgoed, cashbedrijven en die rare sociale status van coke in bepaalde kringen, want daar zit de motor, niet op zee.

30.000 kilo is ook gewoon een stress-test van de staat: wie kan er allemaal meedoen zonder gepakt te worden? Niet alleen de “bendes”, maar ook de nette wereld eromheen: rederij die wegkijkt, havenarbeid die onder druk staat, juristen die de boel traineren, en straks weer een paar jochies als zondebok omdat die het vuile werk doen. Enerzijds roept Spanje “Nederlanders!”, anderzijds is dit vooral een Europese markt met Europese hypocrisie: we willen lage prijzen, snelle logistiek, vrije doorstroom, en dan verbaasd zijn dat criminelen precies dát systeem kapen. En let op: na zo’n recordvangst krijg je vaak méér geweld in de keten, want iemand moet dat verlies ergens verhalen, dus “succes” voelt op straat soms precies andersom.

30 ton is vooral een reminder dat de EU nog steeds doet alsof “buitengrens” alleen over mensen gaat, terwijl de zee gewoon een open snelweg is en elke lidstaat z’n eigen radarplaatje bewaakt. Als Spanje dit met mariniers kan, prima, maar dan wil ik ook dat we Europees afspreken wie wanneer waar patrouilleert en info deelt, anders is het elke keer toeval + persmoment. En dat vingertje naar “Nederlanders” is makkelijk scoren, maar zolang Panama-vlag, schimmige rederijen en brievenbus-eigenaren buiten schot blijven, speel je whack-a-mole met een paar loopjongens en wat zakken poeder. Subsidiariteit leuk, maar dit is gewoon grensoverschrijdend businessmodel, daar hoort ook grensoverschrijdende opsporing met tanden bij.

30 ton op een schip is vooral: iemand heeft het lef om het in één klap te verplaatsen omdat ie weet dat er hierna in de haven/loods/truck weer genoeg mensen “even niet kijken”. en dat verhaal “mogelijk Nederlanders” gaat meestal niet om een paar patsers met een sporttas, maar om die keurige BV’tjes, planners en chauffeurs die op papier gewoon transport doen. Verrast me niks.

Hmm 30.000 kilo op één schip… dan denk ik vooral: hoe krijg je dat überhaupt “gewoon” verzekerd, gefinancierd en ingeklaard zonder dat er ergens iemand heel hard zit te knipperen? En dat “mogelijk Nederlanders” erbij, ja leuk voor de kranten, maar het gaat ook om al die keurige tussenlagen die straks weer zeggen dat ze van niks wisten.

Weer zo’n “recordvangst” waar iedereen staat te klappen, maar niemand rekent even door: 30.000 kilo, zeg €30.000 per kilo groothandel is gewoon €900.000.000 aan handel, en dan doen we alsof een paar extra scanners van €20 miljoen het gaat oplossen… lachwekkend. En let op: die 30 ton wordt straks vernietigd met nog eens tonnen aan beveiliging, opslag en rechtszaken, terwijl de echte winst allang via vastgoed en BV’tjes is witgewassen en daar hoor je dan weer niks over. Typisch Europa: persmomentje op zee, en op het land blijft de geldkraan gewoon open staan.