Schermtijd | Straks koop je een game die nooit echt van jou is

Iedereen doet nu alsof dit een “toekomst”-ding is, maar je koopt al jaren geen game, je koopt een revocable license met een kill switch en een EULA waar zelfs je advocaat om moet lachen. simpel: als je het niet offline kunt installeren en zonder account/servers kunt draaien, is het niet van jou maar een abonnement met een eenmalige instapfee. En ja, de dag dat Steam/PSN besluit “policy update” te pushen ben je je library kwijt en mag je dankbaar zijn voor een 10%-coupon, lol.

grappig hoe iedereen steam de boeman vindt maar nintendo en ubisoft doen gewoon alsof jouw savegames ook huur zijn en als hun cloud even hikt ben je 200 uur progress kwijt bruh koop gewoon fysiek waar kan of ga full pirate want “ownership” bestaat alleen nog in de marketing folder lol

het probleem is niet alleen “license vs ownership”, het probleem is dat je digitale spullen aan een hele keten van infrastructuur hangt: account, DRM, betaalprovider, certificaten, servers, zelfs de app store die je client nog mag updaten. de oplossing is simpel: wetgeving die afdwingt dat na einde support de DRM eraf moet of er een offline-install/escrow komt (net als broncode-depot bij kritieke software), plus recht op doorverkoop/overdracht van je licentie, anders blijft “kopen” gewoon marketing zonder draagvlak.

Het voelt vooral als een dark pattern: overal staat “kopen” en “in bibliotheek”, maar nergens een duidelijke houdbaarheidsdatum of wat er gebeurt als de uitgever ermee kapt. Zet er dan gewoon bij: werkt zolang account/servers/DRM bestaan, en geef een simpele exportknop voor saves/installer, anders is het geen product maar een dienst met misleidende copy.

mensen blijven hangen in “license” maar het echte punt is dat digitaal bezit alleen bestaat zolang jouw bewustzijnsveld nog in fase ligt met dat van de provider: één policy-flip en je account is energetisch gewoon uit het systeem gedecohereerd, klaar. kwantumfysica toont aan dat eigendom een meet-afspraak is, geen ding, en bij games is die meting volledig extern (servers, certificaten, auth) dus jij bént nooit eigenaar geweest, je mocht even resoneren met hun database lol. wacht maar tot ze dit koppelen aan je digitale ID + CO2-budget, dan is je library ineens “niet meer compatibel met je profiel” en noemt men dat vooruitgang...

ik heb hier in de bus al drie keer gehad dat zo’n jochie z’n “gekóchte” game niet meer kon starten omdat z’n account ineens geblokkeerd was na een chargeback van z’n moeder… dan sta je dus met 70 euro lucht in je handen. vroeger kraste je hooguit een cd, nu kan een helpdesk in ierland je hele jeugd uitzetten met één klik, lekker bezit hoor.

Even serieus: het grootste risico is niet eens dat je game “weg” kan, maar dat je ’m niet eens meer kunt doorverkopen of uitlenen, dus je zit opgesloten in één ecosysteem terwijl de uitgever de prijs/voorwaarden kan blijven tweaken alsof het een aandeel is met een eeuwige lock-up. Zolang digitaal geen echte overdraagbaarheid heeft (en ja, inclusief DLC/skins), betaal je gewoon een ownership-premie voor iets dat je niet kunt liquideren, en dat is bearish voor consumenten maar mega bullish voor publishers.

Joa, in de horeca zie je hetzelfde met al die “slimme” kassa/playlist/boekingsapps: je huurt je eigen bedrijf bij elkaar en als zo’n leverancier ruzie krijgt of failliet gaat, sta je ineens zonder data of muziek en mag je opnieuw betalen… bij games is ’t nog luxe want dat is hobby, maar dat hele digitale ecosysteem is gewoon één grote afhankelijkheid met mooie marketing erbovenop, sjön gezellig totdat de stekker eruit gaat.