Schatrijke New Yorkers pleiten voor "tax the rich" in hun stad

Mooi dat mensen die zelf tot de rijkste groep behoren dit zeggen, maar een moreel beroep alleen vult geen begroting. Hogere lasten moeten wel uitvoerbaar zijn en niet zo worden ingericht dat vermogen simpelweg naar een andere staat verhuist; daarentegen is het lastig uit te leggen dat gewone werknemers elke euro zien worden belast terwijl enorme vermogens grotendeels buiten schot blijven.

Het probleem is dat New York met alleen hogere tarieven weinig opschiet als het vermogen juridisch en geografisch makkelijk kan wegschuiven; dan belast je vooral de mensen die niet kunnen verhuizen. De oplossing is een brede grondslag met goede handhaving en afspraken tussen staten, en dat geld zichtbaar steken in woningbouw, onderwijs en infrastructuur. Anders verdampt het draagvlak sneller dan een miljardair uit Manhattan.

Wat in dit debat vaak ontbreekt: New York is niet alleen een stad, maar onderdeel van een federale lappendeken. Zolang staten elkaar beconcurreren met lage lasten en bedrijven hun winsten via allerlei constructies parkeren, blijft elke lokale vermogensheffing een kat-en-muisspel. Begin daarom met vastgoed en erfenissen — die lopen niet zomaar weg — en maak daarna pas grote woorden over een wereldwijde miljonairstaks.

Die miljonairs kunnen morgen zelf al meer overmaken, daar heb je geen nieuwe wet voor nodig; blijkbaar is solidariteit toch makkelijker als iemand anders de rekening int, punt

Tja, die miljonairs praten makkelijk over hogere belasting zolang ze zelf de adviseurs kunnen betalen die elke maas vinden. Laat eerst eens zien waar dat geld blijft... in Nederland verdwijnt belastinggeld ook zat in consultants en prestigeprojecten, niet in de straat waar ik met de vrachtwagen doorheen moet.

Prima hoor, laat die miljonairs maar roepen, maar ik wil vooral zien wie hun campagne financiert en welke uitzonderingen ze zelf willen houden. “Tax the rich” klinkt prachtig op een podium, ondertussen verdienen banken, accountants en lobbyclubs goud aan de ingewikkelde regels. Maak de aangiftes en constructies openbaar en zet het geld zichtbaar in voor huurwoningen en zorg, anders blijft het vooral PR voor mensen met een geweten én een belastingadviseur. Eigen onderzoek mensen!!!

Ach, laat die rijken maar vrijwillig meer lappen, maar maak er geen circus van met honderd petities en nul euro extra op de rekening тамам

De Heere verbiedt geen rijkdom, wel het vertrouwen erop. Wie miljarden bezit en toch om hogere belasting vraagt, mag ook beginnen met royaal geven. Niet via een campagne. Gewoon.

Dat rijke mensen zelf om hogere belastingen vragen is sympathiek, maar het debat gaat niet alleen over geld ophalen. Het gaat ook over macht: wie bepaalt welke voorzieningen er zijn, wie kan zich terugtrekken in privéonderwijs en beveiligde buurten, en wie is afhankelijk van de publieke stad? Als de rijkste inwoners meer betalen maar vervolgens hun invloed op beleid houden via lobby en donaties, verandert de ongelijkheid maar half. Tax the rich dus, maar tax ook de politieke invloed die met dat vermogen meekomt.

Ja hoor, laat ze maar beginnen met hun politieke donaties en lobbygeld openbaar maken... daar zit vaak meer macht dan in een paar procent extra belasting. En graag investeren in betaalbare woningen, niet weer een prestigegebouw waar ik met de vrachtwagen niet eens in de buurt mag komen.

Het opvallendste is dat “rijk” hier als één groep wordt behandeld, terwijl een ondernemer met een bedrijf en iemand met alleen verhandelbare aandelen fiscaal totaal anders in elkaar zitten. Juridisch gezien moet je bovendien oppassen dat een heffing niet uitmondt in gedwongen verkoop van familiebedrijven of illiquide bezit; een belasting op erfenissen en vastgoed is de facto veel minder makkelijk te ontlopen.