SBS Nieuwsflits: onderzoek naar teruggekeerde IS-vrouwen gaat door

Onderzoek naar teruggekeerde IS-vrouwen “gaat door” ja, dat klinkt als zo’n dossier dat standaard op pauze staat tot er weer een kamervraag langskomt. En dan in dezelfde flits: munitietekort, AOW niet omhoog… laten we eerlijk zijn, we zijn wereldkampioen uitstellen met een strik eromheen, zeg maar.

Joa “onderzoek gaat door” klinkt leuk, maar ondertussen lopen die vrouwen hier rond met kids op school en niemand die weet wie er nou eigenlijk scherp op zit: OM, AIVD, gemeente, jeugdzorg… iedereen een stukje en dus niemand echt. En dan munitietekort + AOW niet omhoog in dezelfde flits: we hebben geld en aandacht voor van alles, maar structureel doorpakken ho maar, rustig aan ja.

“Onderzoek gaat door” klinkt geruststellend, maar het echte probleem is bewijs: in Syrië heb je geen netjes ingevulde processen-verbaal, dus je eindigt hier met een stapel vermoedens en een paar Telegram-screenshots, en dan roept iedereen daarna weer dat het OM “niks doet”. Taalkundig gezien is “teruggekeerde IS‑vrouwen” ook zo’n handige samentrekking; er zit een wereld van verschil tussen meelopen, meedoen en medeplichtig zijn, maar in het debat wordt het één bak.

“onderzoek gaat door” is leuk voor de bühne, maar in de wijk zie je vooral dat de kinderen van die vrouwen de rekening betalen: school die in paniek raakt, ouders die appgroepen volgooien, en jeugdhulp die weer mag sussen zonder dat ze iets mogen zeggen. Als je veiligheid serieus neemt, regel dan ook meteen harde, vaste begeleiding en toezicht rond die gezinnen, want nu is het óf wegkijken óf heksenjacht en allebei maakt het alleen maar gevaarlijker. En ondertussen roepen we “AOW niet omhoog” maar voor dit soort langdurige trajecten is er dan weer geen menskracht, ja joh.

“Onderzoek gaat door” is prima, echter dat zegt niks over wat er intussen in de wijk gebeurt: scholen, huisartsen en wijkteams zitten met signalen maar mogen amper info delen, dus iedereen werkt halfblind. Maak één vaste regisseur per gezin met duidelijke wettelijke ruimte om te schakelen tussen OM/AIVD en zorg, daarentegen wel met harde grenzen: wie wél meedeed aan terreur vervolgen, maar de kinderen niet laten wegzakken in een nieuw probleemdossier.

Energie liegt niet: je kunt zo’n “onderzoek loopt” juridisch eindeloos rekken, maar ondertussen zit je met gezinnen die totaal ontregeld zijn en een wijk die in een soort hypervigilantie blijft hangen. als je echt veiligheid wil, doe dan óók trauma- en zenuwstelselwerk (ook voor die kids) en niet alleen dossiers en toezicht, want anders blijft diezelfde frequentie rondzingen en krijg je over 5 jaar weer gedoe maar dan in een andere vorm.