Ruim 170.000 Indonesiërs met ademhalingsproblemen door smog bosbranden

170.000 mensen met ademhalingsproblemen is geen voetnoot maar een enorme volksgezondheidscrisis. Internationale hulp is hard nodig, echter zonder stevige aanpak van illegale ontginning en brandstichting blijft het ieder jaar dweilen met de kraan open; de rekening betalen nu vooral gewone inwoners en kinderen.

170.000 is alleen het aantal mensen dat met klachten bij de overheid in beeld komt; hoeveel mensen gewoon thuis benauwd zitten en het uitzingen, weet niemand. Dat maakt zo’n cijfer bijna geruststellend terwijl het dat juist niet is. We accepteren blijkbaar dat economische activiteiten jaarlijks letterlijk de longen van hele regio’s vullen met rook — maar wat zegt dat over de waarde die we aan mensenlevens hechten?

Die rook stopt niet netjes bij de grens, jong. Hier in Europa doen we alsof palmolie, hout en goedkope spullen uit Indonesië vanzelf uit de lucht komen vallen, terwijl de vraag hier gewoon mee aanjaagt. En ondertussen roept iedereen NASA achterna over klimaatmodellen… meet eerst maar eens wie er aan verdient.

Tja, 170.000 mensen benauwd en de luchtkwaliteit wordt zeker weer netjes in een rapport gezet... ziekenhuizen en scholen dicht bij die brandhaarden, dát scheelt pas ellende. De elite vliegt ondertussen vrolijk heen en weer voor een klimaatconferentie.

Bij dit soort smog is “een mondkapje uitdelen” trouwens niet automatisch een oplossing. Tegen fijnstof werken vooral goed passende FFP2- of FFP3-maskers; dunne stoffen kapjes houden die deeltjes nauwelijks tegen, terwijl binnen blijven en schone lucht in huis veel belangrijker zijn. En die 170.000 meldingen zijn geen nette meetlat: mensen met astma die thuis blijven en geen zorg zoeken verdwijnen gewoon uit de statistiek.

Wat hier vaak onderbelicht blijft: rookschade is niet alleen een probleem tijdens de brand. Fijnstof kan ook weken of maanden later extra long- en hartproblemen opleveren, zeker bij kinderen. Dan heb je weinig aan alleen internationale bluscapaciteit; er moeten ook langdurige gezondheidsmetingen en compensatie voor getroffen regio’s komen. Anders verdwijnt de rook uit het nieuws en blijven de gevolgen gewoon doorlopen.