Project 2029 is opgericht, er wordt gepraat over een nieuwe rechtse beweging, maar wat wil Mona Keijzer precies?

Project 2029 klinkt nu vooral als een powerpointnaam waar iedereen z’n eigen wensenlijstje in kan projecteren, en Mona Keijzer is goed in “gezond verstand” roepen zonder meteen te zeggen welke pijn je dan accepteert (zorg, stikstof, koopkracht, noem maar op). Nieuwe rechtse bewegingen beginnen meestal met grote woorden en eindigen met ruzie over lijsttrekkerschap en zetelverdeling, dus ik ben vooral benieuwd: wordt het een partij met een programma of gewoon een netwerkclubje met podcasts en bijeenkomsten. En ja, als je “minder overheid” wilt maar wél meer handhaving en lagere lasten, dan zit er altijd zo’n klein rekensommetje onder dat niemand hardop wil doen.

leuk zo’n “nieuwe beweging”, maar zonder harde keuzes over wonen/ruimte blijft het alleen campagnepraat: durf je bouwen, vergunningen versnellen en migratie koppelen aan huisvesting/arbeidsmarkt ja of nee? bottom line: als je geen leverbare deal hebt voor middeninkomens (huur én koop), dan prikt de kiezer er zo doorheen, market doesn’t care.