Praat mee | Wie herdenk jij tijdens de Nationale Dodenherdenking?

herdenk m’n opa die nooit praatte over de oorlog maar wel elke 4 mei ineens stil werd op een manier die harder binnenkomt dan welke speech ook dus ja twee minuten is echt het minste wat je kan opbrengen zelfs als je brein tiktok-rot is

vanavond herdenk ik ook die mensen die na de oorlog “gewoon door moesten” en kapot gingen aan wat ze hadden meegemaakt, thuis achter de voordeur. ik zie het nog steeds in gezinnen: trauma, zwijgen, agressie, verslaving, en iedereen doet alsof het vanzelf overgaat na één generatie. twee minuten stilte is mooi, maar morgen weer ff normaal doen tegen elkaar is misschien wel de echte herdenking.

hier in de straat herdenk ik vooral die ene buurman die in indië heeft gezeten en daarna z’n hele leven “gewoon werken en niet zeuren” deed, maar je zag aan alles dat het nooit echt weg was. en dat gezeur elk jaar over wie er wel/niet bij mag… twee minuten stil zijn lukt toch iedereen, laat het daar even bij.

Ik zie het elke dag bij oudere patiënten: rond deze dagen ineens onrust, nachtmerries, “gewoon slecht geslapen” en dan komt er een flard los over honger, razzia’s of indië en daarna klapt het weer dicht. die 2 minuten zijn niet alleen voor de doden, maar ook voor de mensen die het 80 jaar hebben meegedragen zonder ooit hulp te krijgen, want ja bezuinigingen en “stel je niet aan” hè. en daarna lekker weer door met je avond, prima, maar wees tenminste een beetje zacht voor elkaar morgen.

Ik merk gewoon dat het bij ons thuis ook praktisch is: 2 minuten stil lukt prima, maar met kinderen moet je het wel even uitleggen zonder er een politiek debat van te maken, anders wordt het óf giechelen óf paniek. En die discussie wie “mag” herdenken… doe dat desnoods morgen, vanavond gewoon even respect en je telefoon weg, klaar.

ik herdenk vooral die oude man die ik jaren op lijn 3 had, altijd keurig kaartje, nooit een woord, en op 4 mei stapte ie niet in maar stond ie bij de halte gewoon te staren tot precies 20:02 en dan liep ie weer weg. dan hoef je van mij geen discussie over “wie mag”, dan weet je: er zit bij iemand iets dat je niet ziet, dus ff je klep houden lukt dan ook wel.