Praat mee | Let jij op of een product pfas bevat voor je het koopt?

Bij dit soort stoffen kun je de verantwoordelijkheid moeilijk bij de consument leggen. Je kunt niet bij elke regenjas, koekenpan of flossdraad eerst een chemisch dossier opvragen; fabrikanten moeten gewoon duidelijk aangeven of PFAS zijn gebruikt, en liefst ook waarom. Tot die tijd koop ik waar mogelijk PFAS-vrij, maar dat blijft een gok zolang etikettering en toezicht zo vrijblijvend zijn.

Ik let er eerlijk gezegd niet bij elk product op, want dan kun je bijna niks meer kopen zonder eerst een halve studie scheikunde te doen. Maar bij spullen die langdurig met eten, huid of drinkwater in contact komen wil ik het wél weten; die informatie hoort gewoon op het etiket te staan, zodat je niet op goed geluk hoeft te kiezen.

Het lastige is dat “PFAS-vrij” ook een beetje een geruststellend toverwoord dreigt te worden. De vervanger kan net zo goed onbekend of schadelijk zijn, terwijl niemand daar nog naar kijkt omdat het labeltje schoon klinkt. Dus ja, transparantie graag, maar ook onafhankelijke controle en niet de illusie dat je als consument met genoeg opletten het hele chemische systeem kunt overzien.