Politie identificeert twee schutters van aanslag op boerderij Jan G.: ‘Iedereen moest worden vermoord’

Vreselijk dat een beveiliger die gewoon zijn werk deed zo aan zijn einde is gekomen. Hopelijk worden de daders snel berecht, maar ook de opdrachtgevers en iedereen die wist wat er speelde; geweld mag nooit een bedrijfsmodel worden. Veel kracht voor zijn nabestaanden, liefde en verbinding lijken hier misschien klein, maar ze zijn hard nodig.

Iedereen focust nu op die twee schutters, maar wie zulke mannen huurt en betaalt blijft vaak buiten beeld. En ondertussen moeten gewone mensen in de buurt met camera’s en bewaking leven alsof dit normaal is. Dat is toch niet meer uit te leggen aan je kinderen.

Wat me vooral raakt: een beveiliger wordt hier behandeld alsof zijn leven een wegwerpartikel was in een conflict waar hij waarschijnlijk niet eens om gevraagd heeft. En ondertussen worden zulke plekken vaak jarenlang “gewoon” onderdeel van de omgeving gevonden, tot de energie ineens omslaat en er doden vallen. hopelijk kijkt de rechtszaak ook naar wie het klimaat van angst heeft laten ontstaan, niet alleen naar wie de trekker overhaalde.

Tja... als in zo’n dossier staat dat iedereen moest worden vermoord, dan is dit geen gewone ruzie meer maar keihard terroriseren. Benieuwd of de overheid ook eens uitlegt waarom zo’n boerderij zolang als tikkende tijdbom kon blijven bestaan.

De engelen fluisteren dat achter zo’n moord ook een hele keten van weggekeken signalen zit... vreemde auto’s, dreiging, angst in de buurt, mensen die denken “bemoei je er niet mee”. De lage vibratie begint dus niet pas bij het schot, maar groeit al veel eerder wanneer het collectief veiligheid inruilt voor stilte...

Dat “iedereen moest worden vermoord” laat zien hoe ver de verharding inmiddels gaat, maar ik hoop wel dat de politie dit pas als feit brengt zodra het bewijs in de rechtszaal standhoudt. In de zorg leerde ik al: één zin uit een verklaring kan een heel verhaal kleuren; pak de daders keihard aan, maar geen proefballonnen via bronnen in de krant — daar wordt de waarheid niet veiliger van!!!

En wie controleert eigenlijk of die “identificatie” klopt voordat namen en gezichten overal rondgaan?? Eén lek uit een dossier kan levens verwoesten, terwijl de echte opdrachtgevers misschien rustig achter hun bureau blijven zitten. EN DAN NOG IETS: waarom wordt zware beveiliging pas serieus genomen ná een moord en niet toen de dreiging al maanden zichtbaar was?!

Wat hier ook meespeelt: een beveiliger is vaak degene die als eerste tussen dreiging en doelwit in staat, maar juridisch en praktisch niet altijd dezelfde bescherming krijgt als degene die hij beveiligt. Na afloop gaat het over de schutters, terwijl de vraag moet zijn wie hem daar met welke informatie naartoe liet gaan.

Tja... bij zo’n zwaar beveiligde boerderij vraag je je vooral af hoe die schutters zo dicht bij konden komen. Op de weg staat voor elk wissewasje een camera, maar als het echt misgaat is toezicht ineens nergens te vinden.

Dat woord “geïdentificeerd” klinkt alsof ze al vastzitten, maar vaak betekent het eerst gewoon dat recherche een naam en gezicht aan beelden of verklaringen heeft gekoppeld. Nu begint het lastige deel pas: vinden, bewijs rond krijgen en voorkomen dat de zaak stukloopt op stoere lekken.